gamos

Πέρασε πολύ καιρός. Καθισμένη μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή, ρίχνοντας μια ματιά στα παλιά μου πόστ ένιωσα ξαφνικά σαν απλή επισκέπτρια. Κι όμως αυτό το blog το ξεκίνησα με τόσο ενθουσιασμό,τόση αγάπη....κι ακόμη το αγαπώ!

Το ξέρατε πως σήμερα 8/2/ είναι η παγκόσμια ημέρα που γιορτάζουν οι παντρεμένοι; Ναί, είναι γεγονός σήμερα τιμάται ο θεσμός του γάμου ώς κοινωνικός, θεμελιώδης λίθος της οικογένειας και οι εορτάζοντες που μοιράζονται την εορτή είναι όλοι οι άντρες και οι γυναίκες που τελούν, βιώνουν κι επιβιώνουν μέσα σ'ένα γάμο.

Σας έχω ένα -κατα την γνώμη μου- υπέροχο βίντεο γάμου, ένα πραγματικό μιούζικαλ όπου μικροί μεγάλοι συμμετέχουν με περίσσια άνεση και διάθεση, χωρίς τύπους και χωρίς συμπλέγματα καθωσπρεπισμού. Εγώ γέλασα και πέρασα καλά, θα ήθελα να έχω τέτοιες αναμνήσεις απο τον γάμο μου πέρα απο το καθιερωμένο βίντεο της χαιρετούρας και των ευχών.

Το νέο έπεσε σαν ''βόμβα'' στα καλλιτεχνικά δρώμενα του τόπου. Σε άλλες εποχές θ'ασχολείτο καμμιά τριμηνία, η εγχώρια ''gossip'' τηλεόραση, με το θέμα. Τώρα δεν προλαβαίνουμε να τρώμε τα χαστούκια του μνημονίου και δεν μας μένει μυαλό να σκεφτούμε το γιατί και το πώς χώρισε το λαμπερό ζευγάρι Σρόϊτερ-Αιγινίτη.

Αν νομίζετε ότι τα βίντεο του γάμου είναι βαρετά, τότε αφιερώστε λίγα λεπτά και ταξιδέψτε με το επόμενο βίντεο.

Ο γάμος έγινε, το λαμπερό και πολυσυζητημένο ζευγάρι ανέβηκε τα σκαλιά της εκκλησίας- η μήπως τα κατέβηκε, δεν πρόσεξα την διαμόρφωση του ναού- και όλα τα κανάλια βρήκανε ένα θέμα να συζητάνε.

Σε γάμο είμουνα, έλειψα ξανά, στην Μακεδονία, την μισή μου την πατρίδα- είναι η μητέρα από εκεί- και μάζεψα υλικό.

Για κάποιο λόγο πριν ένα χρόνο μια τέτοια είδηση θα προκαλούσε τεράστιες εντάσεις στα πρωινάδικα και τις κουτσομπολίστικες σελίδες.

Σήμερα περνάει σχεδόν απαρατήρητη όχι γιατί ωριμάσαμε αλλά μάλλον γιατί είμαστε κουρασμένοι από την καθημερινότητά μας και έχουμε πιο σοβαρά πράγματα για να γκρινιάξουμε.

Πρίν λίγες ημέρες έμαθα ότι γνωστή εταιρεία τηλεοπτικών παραγωγών, έστειλε το παρακάτω εμαιλ στα περισσότερα κετερινγκ της Αττικής.

Αξιότιμοι κύριοι/ες

Αύριο τέτοια ώρα η Κατερίνα και ο Δημήτρης θα έχουν ανανεώσει (ναι ανανεώσει γράφω) τους όρκους τους, στην εκκλησία.

Είναι ένα από τα πολλά ζευγάρια που παντρεύτηκαν με πολιτικό γάμο και αποφάσισαν να απολαύσουν το παραδοσιακό τελετουργικό του θρησκευτικού γάμου.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι που γράφω αυτό το κείμενο και θα αναφέρω μερικούς.

Οσοι έχουν κάνει τον κόπο να διαβάσουν έστω και ένα απο τα κείμενά μου, θα έχουν καταλάβει πως έχω άποψη για τον γάμο.

Το ταξίδι αυτό, που θα πάμε (αντάμα),

Η ημέρα του γάμου μας, είναι μία από τις σημαντικότερες στιγμές της ζωής μας.

Την μοιραζόμαστε συνήθως με αγαπημένους ανθρώπους που νιώθουν την χαρά μας και συχνά θέλουν με κάποιο ανεξίτηλο τρόπο να μας αφήσουν τις ευχές τους.

Κάπως έτσι ξεκίνησε φαντάζομαι η ανάγκη να έχουμε στην δεξίωση του γάμου μας "το βιβλίο των ευχών".

Δεν ξέρω αν σας έχει τύχει να είστε καλεσμένοι σε τελετή γάμου κατά την διάρκεια της οποίας ο γαμπρός, η νύφη ο παπάς ή τέλος πάντων ο κουμπάρος να λιποθυμήσουν.

Η τρέλα δεν πάει μόνο στα βουνά, επισκέπτεται και τους χώρους τέλεσης των μυστηρίων.

Αν δεν με πιστεύετε ρίξτε μια ματιά στην παρακάτω ομολογουμένως σοκαριστική φωτογραφία.

Το ζευγάρι ονομάζεται Kyle και Jackie και όπως είναι προφανώς φόρεσαν τα γυμνά τους κορμιά και απόλαυσαν την τελετή του γάμου τους όσο κανείς άλλος.

Αναζητώντας ιδέες για την μουσική εισόδου ανακάλυψα το παρακάτω βίντεο και ομολογώ ότι μου έφτιαξε την διάθεση.

Ένα θεότρελο ζευγάρι με προφανώς θεότρελους φίλους μπήκαν στην εκκλησία χορεύοντας μια πραγματικά πολύπλοκη χορογραφία.

Διάβασα μια είδηση στο δημοφιλές blog "τρωκτικό" που αν και δεν έχει άμεση σχέση με την θεματολογία του ιστολογίου,

νομίζω ότι πρέπει να την αναδημοσιεύσω αφήνοντας για το τέλος του κειμένου μου τους συνειρμούς που μου δημιούργησε.

Το φετινό καλοκαίρι υπήρξε γεμάτο από εκδηλώσεις και τελετές.
Πίστευα  πως έχω τελειώσει πια με τους γάμους των δικών μου ανθρώπων και σειρά θα είχαν τα παιδιά των φίλων και των συγγενών. Κι όμως είχα ξεχάσει τα ξαδέλφια μου στην Βέροια. Ήταν μια πρόσκληση που ταίριαζε στο καλοκαιρινό μου πρόγραμμα, διακοπές στην Χαλκιδική και στην επιστροφή πέρασμα από την Βέροια διαμονή δύο ημερών και μετά πίσω στην Θεσσαλονίκη για την βάπτιση της ανεψιάς μου.