Το δελφινάριο στο Αττικό Πάρκο. Μια υπέροχη εμπειρία για τα παιδιά!

Ενα πράγμα που πάντα με απωθούσε σαν παιδί ήταν το τσίρκο, παράξενο ίσως αλλά ένιωθα μια θλίψη για τους ανθρώπους που δούλευαν εκεί, ένα τεράστιο φόβο για τους κλόουν, τα ζώα με μάγευαν, αλλά μου δημιουργούσε μια λύπη να τα βλέπω μέσα στα τεράστια κλουβιά τους, ήταν κι εκείνη η μυρωδιά. Ολα αυτά  κι είμουν απο εκείνα τα παιδιά που δεν ήθελαν να πάνε στο τσίρκο, πήγα βέβαια τουλάχιστον τρείς φορές γιατί σε αντίθεση μ'εμένα ο μικρός μου αδερφός ήταν πολύ fan.

Ο ζωολογικός κήπος απο την άλλη, ήταν η μεγάλη μου αγάπη- θα μου πείτε κι εκεί τα ζώα είναι σε κλουβιά πολλές φορές- ίσως γιατί είχα την ευκαιρία να χαζέψω απο κοντινή απόσταση ζώα που μοιάζουν μυθικά, συναντάς πολλές φορές ολόκληρες οικογένειες και δεν υπάρχει εκείνος ο βασανισμός της παραγωγής θεάματος, λείπει ο θηριοδαμαστής με το μαστίγιο.

Είχα την τύχη να επισκευτώ μεγάλους ζωολογικούς κήπους σε διάφορες χώρες της Ευρώπης, την μεγαλύτερη εντύπωση μου την είχε κάνει ένας τεράστιος γορίλλας στο πάρκο του Λονδίνου, με το διεισδυτικό του βλέμμα και την ανθρώπινη συμπεριφορά του, δεν θα τον ξεχάσω ποτέ.

Η πιο μεγάλη μου όμως στιγμή ήταν πριν απο μερικά χρόνια, σ'ένα ταξίδι στα Keys της Φλόριντα, ένα διαφορετικό μέρος, μια υπέροχη μίξη της Αμερικάνικης και της Καραϊβικανής κουλτούρας, ένα πάντρεμα της Κουβανέζικης μουσικής με την ρέγκε του Μπόμπ Μάρλευ-που είναι ήρωας στην ευρύτερη περιοχή- με διάχυτες της μυρωδιές των υπέροχων καφτερών μπαχαρικών και μόνη παραφωνία την Αμερικάνικη βάση των πεζοναυτών-δεν έχω ξαναδεί στην ζωή μου τόσο μεγαλόσωμους άντρες- απέναντι απο την Κούβα που το βράδυ διακρίνει κανείς τα φώτα των σπιτιών της.

Εκεί λοιπόν΄, σ'αυτόν τον τόσο διαφορετικό και υπέροχο τόπο, στο Key West, το τελευταίο μικρό νησάκι, που έχει φιλοξενήσει τον Χέμινγκγουεϊ - αν ποτέ δείτε το σπίτι του, που σώζεται σαν μουσείο, θα καταλάβετε γιατί έβρισκε έμπνευση να γράψει, θα γινόμουν μεγάλη συγγραφέας αν ζούσα εκεί, εκεί λοιπόν έζησα μια απίστευτη μαγική στιγμή.

Σε μια διαμορφωμένη λιμνοθάλασσα, σ'ενα υπέροχο φυσικό περιβάλλον, προστατευμένο αλλά και με την αίσθηση της ελευθερίας, γνώρισα την πραγματική επαφή με τα πλέον έξυπνα, πανέμορφα και κοινωνικά θηλαστικά, τα δελφίνια. Είχα την μοναδική εμπειρία να κολυμπήσω μαζί τους, να παίξω, να μιλήσω και να ζήσω την απλότητα της επικοινωνίας χωρίς λόγια. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την αίσθηση του αγγίγματός τους, την απαλότητα του δέρματός τους, αυτό το μόνιμο χαμόγελο που έχουν, τα ζεστά μάτια τους, μα πάνω απ΄όλα την εφυία τους, τον τρόπο που διάλεγαν την παρέα που θα έπαιζαν, υπήρχαν άνθρωποι μέσα στο νερό που παρά τις προσπάθειές τους, τα δελφίνια δεν τους πλησίασαν καθόλου, αντίθετα έπαιζαν συνέχεια με κάποιους΄άλλους- ευτυχώς είμουν μέσα σ'αυτούς- τους κέντριζαν και προκαλούσαν εκείνα την προσοχή για συνεχές παιχνίδι, με το άγρυπνο βλέμμα των εκπαιδευτών που μας έδιναν συνέχεια οδηγίες, για να μην ξεφύγουμε απο τον νόμο της φύσης και φοβήσουμε ή αγριέψουμε αυτά τα υπέροχα πλάσματα.

Διηγούμαι αυτήν την απίστευτη ιστορία γιατί είδα πριν μερικές μέρες να προβάλλεται στην τηλεόραση το τελευταίο απόκτημα του Αττικού Πάρκου, μια υπέροχη μεγάλη πισίνα με κατοίκους 4 δελφίνια, που μας ήρθαν απο το θαλάσσιο πάρκο της Λιθουανίας, για να χαρίσουν στα παιδιά αλλά και τους μεγάλους, λίγη απο την αρμονία της ομορφιάς τους, να παίξουν και να γεμίσουν τις ψυχές με την σοφία της φύσης που δεν χρειάζεται παρά τα απαραίτητα και αγάπη για να λειτουργήσει, να μεγαλώσει και να αναπαραχθεί. Αυτά τα συγκεκριμένα δελφινάκια έχουν εκπαιδευτεί και συμμετέχουν σε θεραπευτικό πρόγραμμα για αυτιστικά παιδιά.

Βρίσκονται στην χώρα μας, φιλοξενούνται απο αυτό το καταπληκτικό πάρκο με ζώα, που το διαχειρίζονται άνθρωποι που πραγματικά τα αγαπούν και τα φροντίζουν και που για μένα είναι η πιο ωραία βόλτα και εμπειρία που μπορούμε να χαρίσουμε στα παιδιά μας.

Τώρα που τελείωσε το σχολείο και τα παιδιά δεν έχουν ξεκινήσει για τις διακοπές του καλοκαιριού, χαρίστε τους την ευκαιρία να παρακολουθήσουν τις δεξιότητες αυτών των μαγικών θηλαστικών κι εύχομαι κάποια μέρα να μπορέσουμε και στην Ελλάδα να φτιάξουμε ένα θαλάσιο πάρκο που θα μπορούμε να ζήσουμε όλοι την εμπειρία να κολυμπήσουμε μ'αυτούς τους καταπληκτικούς φίλους των ανθρώπων και να μας εκμυστηρευτούν μερικά απο τα μυστικά του βασίλειου τους, της απέραντης θάλασσας που γι' αυτόν τον τόπο είναι συνώνυμη με την ψυχή μας.

Μην χάσετε την ευκαιρία να γνωρίστε την Χλόη, τον Ιάσονα, τον Ερμή και την Κάλλια.