Τηλεοπτικά γραφεία συνοικεσίων

Προσπάθησα ν'αντισταθώ και να μην γράψω για το καινούργιο απόκτημα της Ελληνικής τηλεόρασης, απο'κείνα που με κάνουν περήφανη σαν τηλεθεατή και γυναίκα, αλλά τελικά δεν άντεξα.

Πριν απο λίγο καιρό είχα την τιμή να δώ διάφορες γυναίκες να περιμένουν πίσω απο κάτι βαρέλια, σε ομάδες των πέντε, για να τις διαλέξουν οι αγρότες τους.

Το φοβερό δεν είναι πως μπροστά στα μάτια μας, μέσα στην καινούργια χιλιετία και στον 21αιώνα, εξελισσόταν ένα σύγχρονο σκλαβοπάζαρο, είναι πως ο αγρότης τις διάλεγε όχι μία αλλα δύο-δύο για να τις δοκιμάσει, την Κική και την Κοκό.

Τα συναισθήματά μου υπήρξαν ανάμικτα, απο την μία θλίψη και απο την άλλη θυμός, ένιωσα μια σουφραζέτα, μια ορκισμένη φεμινίστρια απο αυτές που πετροβολούσαν τις υποψήφιες των καλλιστείων πριν κάποιες δεκαετίες, και δεν είμαι εγώ έτσι. Μόλις μου πέρασε ο θυμός ένιωσα συγκατάβαση, έψαξα μέσα μου τρόπο να δικαιολογήσω και τις δύο πλευρές για την επιλογή τους να συμμετάσχουν σε μια τέτοια παράσταση. Ισως η μοναξιά μας να είναι μεγαλύτερη απ'ότι φαίνεται. Ισως εκεί έξω να μην υπάρχουν πολλοί άνδρες και να μην υπάρχουν και αρκετές γυναίκες, δεν ξέρω, εγώ σε μερικά πράγματα είμαι απόλυτη, για το κακό μου ίσως.

Χθές, μετά, προφανώς, την επιτυχία του πρώτου εγχειρήματος προξενιού στην ύπαιθρο, είδα το τρέιλερ μιας καινούργιας μεγάλης Ελληνικής ιδέας(δεν είμαι σίγουρη μπορεί να'ναι και ξενόφερτο), διάφορες μαμάδες να εμφανίζονται μαζί με τους κανακάρηδές τους- οι περισσότεροι των οποίων είναι πάνω απο 30κάτι- και να περιγράφουν την νύφη που θέλουν για τα παιδιά τους. Νομίζω πως και σ'αυτήν την καταπληκτική εκπομπή θα διαλέγονται δύο-δύο οι υποψήφιες.

Είναι σκληρό πράγμα η μοναξιά και το γνωρίζω, είναι ακόμη πολύ δύσκολο να ξεπεράσεις μια τραυματική εμπειρία αγάπης, ίσως τόσο που να μην τολμάς ν'αφεθείς στα συναισθήματα σου ποτέ ξανά, ισως ακόμη και η εποχή της παγκοσμιοποιήσης αντί να μας φέρει πιο κοντά να μας απομάκρυνε, πολλοί μπορεί να είναι οι λόγοι που μπαίνουμε στην κληρωτίδα για να βρούμε σύντροφο. Μπορεί να είναι το σημείο των καιρών, όταν οι άνθρωποι κάνουν σέξ μέσω διαδικτύου-πως γίνεται αυτό αλήθεια;

Λένε πως γεννιόμαστε και μεγαλώνουμε σ'αναζήτηση του άλλου μας μισού, εγώ μεγαλώνοντας έμαθα πως τα μισά δεν υπάρχουν. Αν νιώθουμε μισοί τότε οι άνθρωποι που θα'ρθουν στη ζωή μας θα είναι κι αυτοί μισοί και πιστέψτε με δύο μισά δεν κάνουν ένα ολόκληρο. Πρέπει να ολοκληρώνουμε τον εαυτό μας και τότε θα συναντάμε το άλλο μας ολόκληρο για να φτιάξουμε δύο ευτυχισμένους και συνειδητοποιημένους συντρόφους.

Αν έχετε την τύχη να συναντήσατε ήδη το σύντροφό σας τότε μην περιμένετε ούτε στιγμή, φτιάξτε τον μικρόκοσμό σας, θωρακίστε τον μ'αγάπη και σεβασμό για να μπορέστε ν'αντέξτε τον μεγαλόκοσμο στον οποίο ζούμε και κάθε μέρα τεστάρει την δύναμη και την αντοχή μας.

Και μια μικρή παράκληση, μην παρακολουθείτε αυτά τα τηλεοπτικά γραφεία συνοικεσίων, αν δεν έχουν τηλεθέαση μπορεί να σταματήσουν.