Πρόσκληση σε γάμο

Πριν  αποφασίσω να παντρευτώ η ίδια,

είχα προλάβει να παρακολουθήσω ένα μεγάλο αριθμό γάμων και βαπτίσεων.

Θεωρούμαι απ'όλους καλή καλεσμένη, με τα ωραία, διακριτικά, μα πάνω απ'όλα ψαγμένα δώρα μου, με διάθεση πάντα να βοηθήσω στα διαδικαστικά και άλλα πολλά που με κατατάσσουν στην πρώτη δεκάδα των προσκεκλημένων για φίλους,συνεργάτες και συγγενείς.

Αφορμή για να γράψω αυτές τις γραμμές μου έδωσε μια συζήτηση που άκουσα πριν απο λίγες μέρες στο κομμωτήριο, μια κουβέντα απο αυτές που κάνουμε μεταξύ βαφής και καφέ( γιατί το κάπνισμα απαγορεύεται).

Προσφάτως νυμφευμένη κοπέλα μιλούσε μ'ενθουσιασμό και χαρά για την ημέρα του γάμου της, την δεξίωση, τα λουλούδια και τη μουσική, όλα εκείνα που ομόρφηναν την δική της μεγάλη στιγμή. Κάποια στιγμή ρωτήθηκε αν είχε πολλούς καλεσμένους στην γιορτή. Αυτή η φράση την έκανε ν'αλλάξει τελείως ύφος, λίγο θύμωσε, λίγο έδειξε μια δυσαρέσκεια και μια στενοχώρια.

Καλοκαιρινός γάμος, μέσα στην καρδιά του Αυγούστου, και μεγάλες απώλειες σε καλεσμένους που, λόγω διακοπών δεν παραβρέθηκαν στον γάμο και στο τραπέζι. Αποδεκτό και απόλυτα φυσιολογικό μου ακούστηκε, μέχρι που άκουσα πως δεν είχε καμμιά προειδοποίηση απο αυτούς που δεν θα τα κατάφερναν να παραβρεθούν, ΠΟΤΕ. Αναγκάστηκε να πληρώσει για 40 επιπλέον άτομα στο κέτερινγκ, στο χώρο που είχε κλείσει, να υπολογίσει μικρά δωράκια και διάφορα άλλα πράγματα που είχε ετοιμάσει για να ευχαριστήσει τους καλεσμένους της.

Η ερώτηση που έπεσε απ'όλο το πάνελ που παρακολουθούσε και κάποια στιγμή άρχισε και να συμμετέχει στην συζήτηση της κυρίας με την κομμώτρια που την κούρευε ήταν απλή ¨ μα δεν είχες δώσει τηλέφωνα για να σου απαντήσουν εγκαίρως αν θα έρθουν;¨

Ας μην γελιόμαστε, σαν καλεσμένοι είμαστε λίγο κακομαθημένοι και ασυνεπείς. Παραπονιόμαστε και κακοχαρακτηρίζουμε αυτούς που μας στήνουν όταν γινόμαστε οικοδεσπότες και ξεχνάμε τα πάντα όταν παίζουμε τον άλλον ρόλο αυτόν που μισούμε και σχολιάζουμε για τους άλλους.

Η εν λόγω κυρία παραδέχτηκε πως λόγω καλοκαιρινού γάμου, φρόντισε να στείλει τα προσκλητήριά της δύο μήνες νωρίτερα, ώστε όλοι να γνωρίζουν την ημερομηνία εγκαίρως, για να προγραμματίσουν, είτε τις διακοπές τους (αν θέλανε πολύ να παραβρεθούν), είτε ν'απαντήσουν αρνητικά, αν το πρόγραμμά τους δεν θα τους επέτρεπε.

Οι επιχειρήσεις κέτερινγκ και οι χώροι δεξιώσεων δίνουν μέχρι και μια εβδομάδα πρίν την εκδήλωση για να οριστικοποιήσουμε τον αριθμό(τον ελάχιστο) των καλεσμένων, αλλιώς είμαστε υποχρεωμένοι να βάλουμε τον μικρότερο αριθμό ώς εκκίνηση του ποσού που θα πληρώσουμε.

Πόσο δύσκολο είναι άραγε να σηκώσουμε το ακουστικό, να γράψουμε ένα e-mail, να στείλουμε ένα περιστέρι, και να τιμήσουμε τους ανθρώπους που μας προσκαλούν στο γάμο τους και στην γιορτή τους έστω και ευγενικά αρνούμενοι αυτήν την πρόσκληση;

Η σωστή κοινωνική μας συμπεριφορά μας κάνει αγαπητούς και δημοφιλείς  στους κύκλους των συγγενών, των φίλων μας, των συνεργατών μας και των απλών γνωριμιών μας.

Οι άνθρωποι δεν μας καλούν μόνο για να πάρουν ακόμη ένα δώρο, πολλές φορές -πιστεύω τις περισσότερες- μας καλούν γιατί μας αγαπούν, γιατί διασκεδάζουν μαζί μας και γιατί μας θεωρούν κομμάτι της ζωής τους.

Η κοπέλα που μου έδωσε αφορμή να γράψω αυτό το κομμάτι,πέρασε τις τελευταίες ημέρες πρίν απο το γάμο της-αυτές που έπρεπε να ξεκουράζεται και ν'ασχολείται με την ομορφία της και την ευτυχία της- αγκαλιά με το κινητό της, προσπαθώντας να μάθει ποιοί θα ερχόταν και ποιοί όχι στο γάμο της.

Σηκώστε τ'ακουστικό και -αφού πρώτα σιγουρευτείτε για την δέσμευσή σας-δεχτείτε ή όχι την πρόσκληση που σας έχουν στείλει. Τόσο απλά και τόσο εύκολα.