Οργανώνω τα τραπέζια της δεξίωσης

Τα΄παμε, τα συμφωνήσαμε, πήραμε τις λίστες των καλεσμένων παραμάσχαλα, υπολογίσαμε ποιούς θα ¨τραπεζώσουμε¨ και ποιούς όχι, φτίαξαμε τα προσκλητήρια, τα στείλαμε, είμαστε γενικά σε καλό δρόμο και φτάνει η στιγμή να οργανώσουμε τα τραπέζια της δεξίωσης.

Το έχω αναφέρει ήδη πως είναι ιδιαίτερα δύσκολο αλλά και σημαντικό να έχουμε όσο το δυνατόν πιο ομοιογενείς παρέες στα τραπέζια των καλεσμένων, μπορεί να κάνει την διαφορά στο γαμήλιο πάρτυ μας και στο κέφι και την διασκέδαση όλων.

Ας ξεκινήσουμε ανάποδα, είναι πιο διασκεδαστικό και πιο ψυχοφθόρο συγχρόνως.

Σε ότι αφορά στους δικούς σας καλεσμένους λίγο πολύ ξέρετε τους φίλους σας και τους συνεργάτες και το ίδιο και ο σύντροφός σας. Όταν όμως έρχεται η ώρα των συγγενών και των φίλων και των γνωστών των εκατέρωθεν οικογενειών τότε τα πράγματα αλλάζουν.

Προς Θεού μην πάρετε την ευθύνη επάνω σας, συμβουλευτείτε γονείς και πεθερικά για τα αγαπημένα σας ¨σόγια¨ και ποιοί δεν μιλάνε με ποιούς, ποιοί έχουν χωράφια να χωρίσουν, και αποφασίστε 1) αν τελικά πρέπει να φέρετε στο γάμο τους Καπουλέτους και τους Μοντέγους 2) αν δεν μπορείτε να το αποφύγεται τουλάχιστον τοποθετήστε τους στο τραπέζι 1 και 30 αντίστοιχα. Να είναι απο μακρυά κι αγαπημένοι και ν'αποφευχθούν αιματοχυσίες.

Στον γάμο που πήγα το καλοκαίρι υπήρχαν αρκετά τέτοια παραδείγματα-δεν είμαι ιδιαίτερα περήφανη για τις σχέσεις που υπάρχουν στο οικογενειακό μου περιβάλλον.

Δύο αδέρφια που έχουν να μιλήσουν πάνω απο πέντε συναπτά έτη -φυσικά για τα περιουσιακά τους- κατα λάθος ανακάλυψαν πως τους είχαν τοποθετήσει στο ίδιο τραπέζι. Η νύφη και ο γαμπρός δεν είχαν την ανάλογη ενημέρωση απο τους θείους μου για την κατάσταση και, θέλετε το αποτέλεσμα, τελικά ο ένας παρεξηγήθηκε και παίρνοντας αγκαζέ την συμβία του, αποχώρησε μεγαλοπρεπώς απο το γλέντι, αφήνοντας τους υπόλοιπους μουδιασμένους και αμήχανους και το ζευγάρι μ'εκείνο το παγωμένο και γεμάτο ερωτηματικά βλέμμα ¨ τί έγινε τώρα;¨

Το γλέντι συνεχίστηκε, όλα ήταν υπέροχα, και στο τέλος της ημέρας εκείνοι που αισθάνθηκαν πιο άσχημα είταν οι θείοι μου που ως γονείς δεν πρόλαβαν να προστατέψουν τις οικογενειακές τους σχέσεις και να μην εκτεθούν και στα συμπεθέρια τους για την αρμονία και την αγάπη που χαρακτηρίζει την δυναστεία τους.

Θα μπορούσε να συμβεί και μεταξύ των φίλων σας -μικρές παρεξηγήσεις και αντιπάθειες που δημιουργούνται εν αγνοία σας ή και όχι.

Σαν συνδετικός κρίκος των σχέσεων διαλέξτε την σίγουρη οδό, βάλτε μαζί αυτούς για τους οποίους είστε σίγουρη πως μέχρι εκείνη την ημέρα του γάμου σας αποκλείεται να έχουν προλάβει να σκοτωθούν, για τους άλλους όλους συμβουλευτείτε το οικογενειακό και κοινωνικό σας περιβάλλον.

Βέβαια στο τέλος μην ξεχνάτε πως είναι το δικό σας πάρτυ, η δική σας μέρα και σε όποιον αρέσει.