Ξαναπαντρεύεστε την γυναίκα σας;

"ΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΑΝΤΡΕΥΤΕΙ ΞΑΝΑ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΧΏΡΙΣΕ;"

Μ'αυτήν την φράση ο Στίγκ, σχολίασε την επιθυμία των χιλιάδων θαυμαστών των POLICE , να ξαναδούν το συγκρότημα μαζί.

Παρομοίασε τους θαυμαστές με τα παιδιά των χωρισμένων γονιών που κρυφά επιθυμούν να δουν τους γονείς τους να ξαναπαντρεύονται. Η ερώτηση του έδειξε την διάθεση του γι'αυτήν την συνέννωση.

Αλήθεια, πόσοι απο εσάς γνωρίζετε ζευγάρια, που, αφού πρώτα τα έκαναν γυαλιά καρφιά, φτάσανε στα δικαστήρια διεκδικόντας την πατρότητα των καναπέδων και των κουρτινών του σαλονιού, έβαλαν τα παιδιά τους ασπίδες για να γλυτώνουν τα πυρά που εκτοξεύονταν δεξία κι αριστερά, ξαφνικά αποφάσισαν να δώσουν μια δεύτερη ευκαιρία στην σχέση τους, ανανεώσαν τους όρκους τους και όλα μέλι όλα γάλα;

Εγώ, αν δεν είχε τύχει αυτό το γεγονός μέσα στην οικογένεια μου, τότε μπορεί και να πίστευα πως στ'αλήθεια δεν έχει καμμιά λογική και θα είχα την ίδια απορία με τον Στίνγκ- τον οποίο εκτιμώ ιδιαίτερα ως καλλιτέχνη και άνθρωπο.

Γιατί γυρίζουμε σε σχέσεις και σε γάμους που την πρώτη φορά έληξαν άδοξα, γιατί αντι να προχωράμε μπροστά, κοιτάμε πίσω και φλερτάρουμε με την επιστροφή σε μια κατάσταση που-προφανώς- δεν είταν ιδανική;

Θα μιλήσω για την περίπτωση των δικών μου ανθρώπων, ένας γάμος που τέλειωσε μέσα σε αντεκλίσεις, μοίρασμα ιματίων, ανταλλαγή κατηγοριών και χαρακτηρισμών προς πάσα κατεύθυνση και τρία χρόνια σιωπής μετά την έκδοση του διαζυγίου.

Η μοναξιά, ή έλλειψη εύρεσης άλλου κατάλληλου προσώπου, η συνειδητοποιήση της προσωπικής ευθύνης για το τέλος της σχέσης, ακόμη και τα αισθήματα, αυτά που ξεχάστηκαν προσωρινά μέσα στον χαμό των συγκρούσεων, όλα αυτά έφεραν κοντά το ζευγάρι αυτό ξανά μ'έναν πολύ απλό τρόπο, κάποια μέρα ένα τηλεφώνημα, ένα ραντεβού -με πρόσχημα κάποια ξεχασμένα χαρτιά και δηλώσεις- και η αγάπη γύρισε πάλι, μετά απο μερικούς μήνες ήρθε και η επανασύνδεση.

Λένε, πως με μαθηματική ακρίβεια, μια τέτοια σχέση θα τελειώσει και πάλι γρήγορα, ''σούπα ξαναζεσταμένη'' που δεν τρώγεται - με την σημερινή κρίση βέβαια δεν είμαι και τόσο σίγουρη πως δεν ξανατρώγεται- και ''ραγισμένα γυαλιά που δεν ξανακολλάνε'', είναι μερικά απο τα κλισέ που μας αποτρέπουν να μετανιώσουμε για το τέλος μιας σχέσης, και μας παροτρύνουν να γυρίσουμε την πλάτη σε ανθρώπους που καθόρισαν την ζωή μας, να βάζουμε τελείες και να ξεκινάμε ή όχι καινούργιες ενότητες.

Οι δικοί μου άνθρωποι είναι σήμερα ακόμη μαζί- πέρασαν 20 ολόκληρα χρόνια απο εκείνο το ραντεβού που τους ξαναέφερε κοντά- και μεγαλώνουν κρατώντας ο έναν τον άλλον απο το χέρι. Αφησαν πίσω ότι τους χώρισε και έψαξαν να βρούν  τρόπους να μην το ξαναβρούν μπροστά τους.

Δεν έχω πραγματική απάντηση στην ερώτηση του ''ποιός''; φοβάμαι πως αυτή είναι ερώτηση μόνο για άντρες. Εμείς οι γυναίκες συνήθως φεύγουμε απο ένα γάμο ή μια σχέση γιατί δεν αντέχουμε την αδιαφορία, την απιστία, την απόρριψη, την δεδομένη μας θέση και μερικούς ακόμη λόγους.

Μπορούμε να ξαναγυρίσουμε; Aν μας διεκδικήσουν με πάθος και ένταση, αν πέσουν στα πόδια μας για συγγνώμες, αν μας γεμίσουν λουλούδια και δώρα, αν μας ξανακάνουν πρόταση γάμου- πιο ρομαντική απο την πρώτη- και αν εν τω μεταξύ δεν υπάρχει στην ζωή μας παίδαρος με πακέτο κοιλιακών και καταθέσεων, με μάτια λάγνα και επιδόσεις λατίνου εραστή, ε! τότε μπορεί να δώσουμε μια δεύτερη ευκαιρία στην καρδιά μας, που πάντα τον αγαπούσε τον μούργο...

Υ.Γ. Θυμάστε στην τηλεοπτική σειρά 50-50 πόσες φορές είχαν πάρει διαζύγιο και πόσες είχαν ξαναπαντρευτεί ο Νικηφόρος και η Ελισάβετ; Τρείς!