Νυφική ανθοδέσμη -Μέρος 2

Η ιστορία που θα διηγηθώ παρά κάτω είναι πραγματική και μου συνέβει πριν από δύο χρόνια ανήμερα του Αγίου Αντρέα. Τότε είχα σχολιάσει με δικούς μου ανθρώπους το γεγονός, θεωρώντας το πρωτότυπο και έξυπνο, πρότεινα την συγκεκριμένη κίνηση και σε υποψήφιες νύφες μέσα και έξω απο την οικογένεια μου και μετά το ξέχασα.

Η απόφασή μου ν'ασχοληθώ με τα μυστικά του γάμου πρόσφατα, έφερε στην επιφάνεια την μνήμη εκείνου του μικρού επισοδείου, του οποίου υπήρξα μάρτυρας εκείνο το απόγευμα.

Η καλύτερή μου φίλη έχει την ονομαστική της γιορτή ανήμερα του Αγίου Αντρέα-τότε που αντρειεύει το κρύο όπως λένε οι παλιοί- και συνήθως συναντιώμαστε αυτήν την μέρα στο σπίτι της, για φαϊ και ποτό, σε οικογενειακό κλίμα. Επισκέφτηκα λοιπόν το γειτονικό μου ανθοπωλείο, για να της προσφέρω ένα μπουκέτο με τ'αγαπημένα της λουλούδια. Περιμένοντας την σειρά μου για να εξυπηρετηθώ, βλέπω την υπάλληλο να συζητάει με μια νεαρή κοπέλα και να διαλέγουν μαζί διάφορα λουλούδια.

Μου ζήτησαν συγχρόνως συγγνώμη για την καθυστέρηση κι'εγώ ψιλοαγνόησα τον χρόνο, παρασυρμένη από την  περιέργεια του γιατί υπήρχε τόση περισυλλογή και σχεδιασμός γι αυτό το μικρό μπουκέτο, που έπαιρνε μορφή στα χέρια της χαριτωμένης κοπέλας. Τελικά μετά από λίγα λεπτά το όμορφο και σικάτο μπουκετάκι είχε ολοκληρωθεί, χαρούμενες κι οι δυό, υπάλληλος και πελάτισσα, κατευθύνθηκαν προς το ταμείο, διάλεξαν χρώμα κορδέλλας κι ενώ όλα φαινόταν πως απλά η κοπέλα είταν μια ¨δύσκολή¨ και απαιτητική καταναλώτρια, εκείνη γύρισε και χαμογελώντας, με ρώτησε πως μου φαινόταν το μπουκέτο. Δεν έκανα εκπτώση στη γνώμη μου απο  ευγένεια, μου άρεσε, ήταν χαρούμενο, με τα χρώματα του φθινοπώρου και απλό, απλό και όμορφο. Αυτά ακριβώς είπα και στην κοπέλα αλλά δεν κρατήθηκα και ρώτησα, γιατί ήταν τόσο σημαντική αυτή η συγκεκριμένη σύνθεση. Την απάντηση φαντάζομαι πως κάθε αναγνώστης αυτής της στήλης την κατάλαβε. Μια υποψήφια νύφη διάλεγε την νυφική της ανθοδέσμη σαν να διάλεγε τι λουλούδια θα πάρει στην κολητή που γιορτάζει. Πλήρωσε 30ευρώ ,ευχαρίστησε την υπάλληλο κι έφυγε.

Στην πόρτα της ευχήθηκα να ζήσει, θυμήθηκα πως η δική μου ανθοδέσμη, αρκετά χρόνια πριν, είχε κοστίσει τα τριπλάσια χρήματα και ρώτησα την υπάλληλο.

Δεν χρειάζεται ν'αναφέρω τι μου απάντησε, θα πώ όμως πως δεν γνώριζε-όταν με περισσή διάθεση βοηθούσε την υποψήφια νύφη να διαλέξει-πως συνθέτανε την ανθοδέσμη του γάμου της. Μου ομολόγησε όμως, πως μια νυφική ανθοδέσμη στο συγκεκριμένο μαγαζί κόστιζε τότε, 95ευρώ!!

Αφήνω τα συμπεράσματα σε όποιον με διαβάζει.

Βγάλτε απο το λεξιλόγιό σας την λέξη γάμος όταν διαλέγετε πράγματα που θα μπορούσατε να αποκτήστε και για κάποια άλλη στιγμή της ζωής σας.

Στο άκουσμα της λέξης, οι τιμές εκτινάσσονται και όλα γίνονται ακριβά, πολύτιμα,  μοναδικά και απαραίτητα.

Μην μασάτε, μόνο νυφικό δεν μπορείτε ν'αγοράστε χωρίς να πείτε πως παντρεύεστε.