Μικρά-μικρά μυστικά ομορφιάς στο ψυγείο,στα ντουλάπια

Εχω αναφέρει ξανά πως η σχέση μου με τα καλλυντικά είναι μάλλον ανύπαρκτη και μετά το φιάσκο, με την προγαμιαία αγορά μερικών χιλιάδων (για τις παλιές δραχμές μιλάω) για ένα μακιγιάζ που κράτησε 2 ώρες, είμαι ακόμη πιο απομακρυνσμένη απο το σπόρ.

Λένε πως εμείς οι γυναίκες μιμούμαστε το αντίστοιχο γυναικείο πρότυπο που έχουμε στο σπίτι, δηλαδή την μαμά μας. Η δική μου η μαμά υπήρξε μια ιδιαίτερα όμορφη και κομψή γυναίκα -ακόμη είναι- η οποία φρόντιζε πολύ τον εαυτό της, ντυνόταν μοντέρνα, είχε πάντα τα πλέον νεοτερίστικα κουρέματα-ποτέ δεν είχε μακρυά μαλλιά-αλλά δεν βαφόταν. Φορούσε μόνο eye-liner και ψεύτικες βλεφαρίδες-σούπερ μόδα την δεκαετία του 70, ά! και σκιές. Νομίζω πως είχε λίγο το στύλ της Ελενας Ναθαναήλ.

Τέλος πάντων η μαμά ήταν κοκέτα, κάτι που δεν υιοθέτησα ιδιαίτερα. Λίγο απο αντίδραση, λίγο απο μια μικρή αναρχική διάθεση, εγώ βάφτηκα πρώτη φορά στην μοναδική δουλειά που το απαίτησε η διευθύντριά μου. Μου είπε πως έπρεπε να είμαι περιποιημένη κι έτσι, αγόρασα το πρώτο μαύρο μολύβι για τα μάτια, ένα μολύβι για τα χείλη κι ένα ελαφρύ γκλός -γιατί συχαίνομαι το κραγιόν. Πήρα κι ένα ρούζ για τις μέρες που θα είμουν χλωμή ή με χλαπάτσα, για να δείχνω υγιής κι ευτυχισμένη.

Κρέμα για το πρόσωπο δεν είχα δοκιμάσει ποτέ μέχρι τα τριαντακάτι μου.

Η μητέρα μου -τώρα που το σκέφτομαι- φορούσε πάντα διάφορες κρέμες και πολύχρωμες μάσκες -με τον αδερφό μου πάντα την κοροϊδεύαμε- που τις έφτιαχνε μόνη της. Ισως γι'αυτό δεν μπήκα ποτέ σε πειρασμό να τις δοκιμάσω, γιατί δεν ήταν σε βαζάκια του εμπορίου, είταν μέσα σε ταπεράκια στο ψυγείο.

Μάλιστα νομίζω πως κάποτε έφαγα λίγη -και ήταν και νόστιμη ( με φράουλα και πορτοκάλι, κάτι για οξέα φρούτων έλεγε η μαμά).

Αποφάσισα λοιπόν να μαζέψω τις συνταγές απο τις κρέμες και τις μάσκες της και να σας διαφωτίσω, αγαπημένες αναγνώστριες.

Θέλω να τονίσω πως σήμερα, που δεν είναι κοριτσάκι πια η μητέρα μου, δείχνει τουλάχιστον 15 χρόνια νεώτερη -και δεν το λέω επειδή είναι μαμά μου-δεν έχει αγοράσει ποτέ ακριβή κρέμα και το κατάστημα των καλλυντικών της είναι κατά βάση, η λαϊκή αγορά της γειτονιάς μας  και τα καταστήματα φυσικής διατροφής.

Την πρώτη φορά που αποφάσισα να δοκιμάσω κάτι απο τα προϊόντα ομορφιάς της, είταν η ημέρα του γάμου μου.

Η κούραση, το άγχος, ή ανασφάλεια της τελευταίας στιγμής, το νυφικό που κρεμόταν το στρίφωμα (ας είναι καλά η μοδίστρα ξαδέρφη μου που μου το διόρθωσε τελευταία στιγμή) και άλλα ωραία που με είχαν κρατήσει ξύπνια καναδυό μέρες και το πρόσωπό μου δεν έδειχνε στα καλύτερά του. Έπρεπε να φορέσω κι όλες εκείνες τις στρώσεις μακιγιάζ που είχα αγοράσει, χρειαζόμουν κάτι δραστικό.

Η λύση της μαμάς μου είταν κρυμένη μέσα σ'ένα αυγό. Μάσκα ομορφιάς με το ωμό ασπράδι του αυγού (αυτή τη μίξα!!)

Το αδερφάκι μου, αποφάσισε να με συντροφεύσει σ'αυτή τη δοκιμασία κι έτσι βάλαμε σ'ένα μπολάκι το μη ελκυστικό περιεχόμενο, πλύναμε καλά το πρόσωπο κι απλώσαμε το γλειώδες και κολώδες ασπραδάκι μ'ένα πινέλο στο πρόσωπο (όχι στα μάτια) και στο λαιμό.

Ο αδερφός μου (είναι θαυματουργή συνταγή και για άντρες) έκανε το ίδιο και μετά αράξαμε στον καναπέ ακίνητοι για ένα ολόκληρο τέταρτο-για να μην σπάσει η μάσκα.

Το ασπράδι ξεράθηκε πάνω στη μούρη μας, άρχισε να τραβάει αφόρητα και ήταν έτοιμο να ξαβγαλθεί.

Δεν θα το πιστέψτε παρα μόνο αν το δοκιμάσετε. Απίστευτο λίφτινγκ, τσίτα το μουτράκι και μία λάμψη απίστευτη, σαν να είχαμε και οι δύο βγεί απο το χειρουργείο του καλύτερου πλαστικού.

Μην καταργήστε την επιλογή σε κρέμες κάποιας επώνυμης μάρκας που ήδη χρησιμοποιείτε, δώστε όμως στο δέρμα σας την ευκαιρία να δοκιμάσει τη μαγεία της φύσης, που δεν κοστίζει πολύ και κάνει πραγματικά θαύματα.

Έχω κι άλλα, μην φύγετε...