Μητέρες απο την πίσω πόρτα- εξωσωματική γονιμοποίηση

Διάβασα την συνέντευξη της συμπαθέστατης Ρίκας Βαγιάννη για την μητρότητα και την παραδοχή της ότι μπήκε στην διαδικασία της εξωσωματικής γονιμοποίησης για να κάνει παιδί. Μέχρι εδώ όλα καλά και μπράβο της που το παραδέχτηκε- άλλωστε δεν βρίσκω κανένα λόγο στο να το κρύβει κάποιος- αλλά με χάλασε πάρα πολύ η δήλωσή της πως στην γιορτή της Μητέρας νιώθει σαν να μπήκε απο την πίσω πόρτα. Τι ανοησία είναι αυτή; Τι θα πεί ''πίσω πόρτα'' στην μητρότητα; Δηλαδή το να μην καταφέρεις να κάνεις παιδί με την ''παραδοσιακή μέθοδο" σε κάνει λιγότερο μητέρα, αν για οποιοδήποτε λόγο δεν έχεις βιολογικά τις προδιαγραφές είτε λόγο ασθένειας, είτε λόγο κληρονομικότητας, είτε λόγω ηλικίας να φέρεις φυσιολογικά ένα παιδί στον κόσμο, αν σε τελική ανάλυση ο άνθρωπος που διάλεξες για σύντροφο έχει εκείνος κάποιο πρόβλημα και δεν μπορεί να κάνει παιδιά με την ''νόμιμη οδό'' αυτό σε κάνει λιγότερο γονιό;

Λυπάμαι πραγματικά που ένας μορφωμένος και με καλλιέργεια άνθρωπος-επίτηδες δεν λέω γυναίκα- μπορεί να νιώθει έτσι.

Ο ρόλος της μητέρας είναι ιερός με όλες του της μορφές, μητέρα είναι αυτή που κυοφορεί ένα δικό της παιδί, που βασανίζεται με φάρμακα και ενέσεις να το κυοφορήσει με εξωσωματική γονιμοποίηση, μητέρα είναι κι αυτή που με παρένθετη εγκυμοσύνη καταφέρνει να αποκτήσει έναν απόγονο, αυτή που με ξένο σπέρμα κι όχι του συζύγου φέρνει στον κόσμο ένα παιδί, μητέρα είναι κι αυτή που υιοθετεί ενα παιδί και το μεγαλώνει. Πιστεύω βαθειά πως όλες αυτές οι γυναίκες είναι μάνες απο την ''μπροστινή πόρτα'' και πρέπει όλες να είναι περήφανες.

Γιατί υπάρχουν εκατομμύρια γυναίκες που έχουν την βιολογική ικανότητα να φέρνουν στον κόσμο παιδιά και τα πετάνε στα σκουπίδια, τα κακοποιούν, τα βιάζουν και στο σώμα και στην ψυχή, αυτές οι γυναίκες είναι μάνες απο την κανονική πόρτα κατά την κυριά Ρίκα Βαγιάννη;