Μετακομίζω!!!

Χθές δεν μπόρεσα να γράψω, γιατί; Γιατί έπρεπε να βοηθήσω την φίλη μου στην μετακόμιση, εκατοντάδες κούτες, κουτάκια, σακούλες, βαλίτσες και το απόλυτο χάος και στα δύο σπίτια και σ'αυτό που άδειαζε και σ'αυτό που γέμιζε.

Μου ήρθε έτσι η ιδέα να γράψω κάτι για τις απίστευτες στιγμές που ζούμε όλοι όταν μπαίνουμε στην διαδικασία της μετακόμισης είτε για καλό είτε απο ανάγκη.

Η γράφουσα έχει μεγάλη εμπειρία, έχω υποστεί -δεν χρησιμοποιώ τυχαία αυτή την λέξη- τουλάχιστον 10 μετακομίσεις μέσα στον βίο μου, όλες αναγκαστικές και πολλές φορές καθόλου ευχάριστες. Για να είμαι ειλικρινής δεν μπορώ να φανταστώ παρα δυο τρείς περιπτώσεις που η μετακόμιση φέρνει ένα μειδίασμα στα χείλη, όταν φεύγουμε απο το νοίκι ή απο την μαμά μας για να πάμε σ'ενα δικό μας σπίτι, όταν παντρευόμαστε και φτιάχνουμε ένα σπίτι απο την αρχή και ίσως όταν φεύγουμε απο ένα μικρό για να πάμε σ'ενα μεγαλύτερο. Ακόμη όμως και σ'αυτές τις ευχάριστες συγκυρίες, ένα άγχος, ένα μπάχαλο και μια υπερβολική κούραση θα τα περάσουμε.

Δεν υπάρχει εύκολος τρόπος για να προετοιμαστείς για μια διαδικασία μετακόμισης, όσο και να έχεις πρόγραμμα, θα περάσεις εκείνες τις στιγμές που όλα σου τα υπάρχοντα θα είναι μοιρασμένα σε διάφορες κούτες που θα γράφουν απ'εξω ''κουζίνα'', ''s.o.s υαλικά'', ''μπλούζες'', '' πανωφόρια'', ''είδη μπάνιου'', θα μοιάζουν όλα σαν ταμπέλες στο σούπερ-μάρκετ, θα ψάχνεις τον φορτιστή του κινητού, που δεν θα έχεις προλάβει να καταχωνιάσεις στην τσάντα σου και θα είναι σε μια κούτα που θα λέει ''διάφορα'', κάτω απο τουλάχιστον άλλες πέντε, κάπου μέσα σ'ενα απο τα δωμάτια- αυτό φυσικά σημαίνει πως δεν θα έχεις καμμιά επικοινωνία με κανέναν γιατί έχεις ήδη κάνει μεταφορά στο τηλέφωνο του σπιτιού.

Ολος αυτός ο πανικός και η ταλαιπωρία- που την μοιράζεσαι με τα έπιπλά σου γιατί κι αυτά, τράβα ο ένας, σπρώχνε ο άλλος, σύρε ο τρίτος, το τραβάνε το ζόρι τους- αγκαλιά με το ψυχολογικό σου, ν'αφήνεις ένα σπίτι που το είχες συνηθίσει και αγαπήσει ίσως, να φεύγεις απο την γειτονιά σου, που σε ήξερε ο μπακάλης, ο μανάβης, ο χασάπης σου, που έβγαινες έξω κι έλεγες και δέκα καλημέρες και να πρέπει να προσαρμοστείς σ'ενα καινούργιο σπίτι, σε μια νέα γειτονιά.

Θυμάμαι όταν αλλάξαμε για πρώτη φορά σπίτι, για πάρα πολύ καιρό άνοιγα την πόρτα της κρεββατοκάμαρας των γονιών μου συνέχεια, ειδικά το βράδυ, γιατί εκεί ήταν το μπάνιο μας στο παλιό σπίτι, η δύναμη της συνήθειας.

Εντάξει, έχει και τα θετικά του το όλον εγχειρήμα, αλλάζεις σπίτι γιατί μεγαλώνει η οικογένεια, γιατί παντρεύεσαι, γιατί κατάφερες ν'αποκτήσεις το ''δικό σου κεραμίδι'' που έλεγε και η γιαγιά μου, η χαρά μπορεί και να ξεπεράσει την ένταση.

Πρέπει να παραδεχτώ πως όταν παντρεύτηκα, μετακομίζοντας στο καινούργιο μου σπίτι, είμουν τόσο χαρούμενη και ένιωθα τόσο δημιουργική, που δεν ένιωσα την κούραση, διάλεγα τα έπιπλα, τις κουρτίνες, τα ήλεκτρικά και είμουν τόσο ενθουσιασμένη με την καινουργίλα που μύριζε το διαμέρισμα, το σπίτι ήταν των ονείρων μου, όλα τόσο θετικά και με την συγκίνηση του επικείμενου γάμου μου στο φόρτε, μου φαινόταν piece of cake.

Ηταν όμως η πρώτη και τελευταία φορά που ένιωσα καλά, όλες οι άλλες μου μετακομίσεις συνοδεύτηκαν, με κούραση, με καταναγκασμό, με απώλειες πραγμάτων, με δάκρυα και πολλές πολλές μελανιές.

Συμπάσχω με την κολλητή μου, έχοντας χωρίσει εδώ και μερικά χρόνια, αλλάζει συνεχώς σπίτια- ωραία σπίτια, μεγάλα- και ακολουθεί τα θέλω των παιδιών, να είναι κοντά στο σχολείο, στους φίλους τους και να έχουν το δικό τους μεγάλο δωμάτιο, το γραφείο και γενικά τα πάντα στα πόδια τους.

Χθές έγινε το πρώτο βήμα, άδειασε το παλιό και γέμισε το καινούργιο, για την ακρίβεια παραγέμισε, γιατί είναι κατά τι μικρότερο απο το προηγούμενο- αυτό κι άν είναι δύσκολο, να πρέπει να πάς σε μικρότερο σπίτι και να είσαι υποχρεωμένος ν' αποχωριστείς αγαπημένα σου αντικείμενα και να συνηθίσεις να ζείς με λιγότερες  ανέσεις- και τώρα που γράφω, εκείνη με περιμένει να πάω, να βοηθήσω στην τοποθέτηση των επίπλων, να διακοσμήσουμε τον χώρο και να είμαι εκεί να μοιραστώ την συναισθηματική και σωματική της κούραση.

Θα είμαι εκεί- να είστε κι εσείς κοντά σε δικούς σας ανθρώπους όταν μπαίνουν στην δύσκολη διαδικασία της μετακόμισης- γιατί για κάτι τέτοια είναι οι φίλοι.