Μαζί στην ζωή, μαζί στην δουλειά

Είναι σημείο των καιρών, η προσπάθεια των νέων ανθρώπων να επιτύχουν κοινωνικά, επαγγελματικά και ν'αποκτήσουν μια θέση στον πολύ ανταγωνιστικό ιδιωτικό εργασιακό τομέα και όχι μόνο, τους στερεί ένα μεγάλο κομμάτι της προσωπικής τους ανάπτυξης, χάνονται με τους φίλους, βγαίνουν σπάνια με αποτέλεσμα να μην έχουν χρόνο, να φλερτάρουν, να γνωρίστουν και να ερωτευτούν.

Εδώ και μια δεκαετία τουλάχιστον είναι ιδιαίτερα συνηθισμένο να δημιουργούνται ζευγάρια στον χώρο εργασίας. Το βρίσκω πολύ φυσικό, τον περισσότερο χρόνο της ημέρας τον περνάμε όλοι στην δουλειά, όταν γυρίζουμε σπίτι, το άγχος και η εξάντληση δεν μας αφήνουν να σκεφτούμε να βγούμε έξω, να φτιαχτούμε, να ντυθούμε και να ξενυχτήσουμε, περιμένοντας να γνωρίσουμε το έτερον ήμισυ.

Τα ζευγάρια που γνωρίζονται στην δουλειά έχουν ν'αντιμετωπίσουν αρκετά προβλήματα στην πορεία της σχέσης τους, και αν καταφέρουν να φτάσουν στον γάμο, τότε πράγματι θα πρέπει να δίνουν καθημερινό αγώνα ''επιβίωσης'', ισορροπίας και ''ανταγωνισμού'', μεταξύ τους αυτή τη φορά.

Διάβασα σήμερα πως ένα νέο ζευγάρι της τηλεόρασης, αμέσως μετά τον γάμο του θα είναι και τηλεοπτικά μαζί- πουλάει αυτό, θα ξαναδούμε εγκυμοσύνες, γεννητούρια και όλα τα παρελκόμενα της σχέσης. Εύχομαι στην Φαίη Σκορδά και τον Γιώργο Λιάγκα ν'αντέξουν, θέλει πολύ μεγάλο αγώνα να βρείς τον τρόπο να μην φέρνεις την σχέση στην δουλειά και την δουλειά στην σχέση.

Πριν απο πολλά χρόνια ένα τέτοιο ζευγάρι, δημιουργήθηκε στην εταιρεία που δούλευα, έμοιαζαν να είναι ερωτευμένοι, πέρασαν πολλές διακυμάνσεις και συγκρούσεις γιατί ήταν και οι δυό φιλόδοξοι και ικανοί. Ηρθαν στιγμές που βρέθηκαν μπροστά σε διλλήματα ανέλιξης στην εταιρεία, οι θέσεις περιορισμένες, η προαγωγή μία. Δεν θα σας πώ πολλά, η σχέση φάνηκε ν'αντέχει, δεν ξέρω γιατί, στην δουλειά είχαν μια πραγματική χημεία, πάντα τα κατάφερναν έστω και μέσω διαφωνιών να έχουν τ'αποτελέσματα που θέλανε. Δυό άνθρωποι σε θέσεις στελεχών, με λαμπρό μέλλον. Είχαν αλλάξει την θεωρία της εταιρίας για τις σχέσεις μεταξύ των υπαλλήλων και προχωρούσαν μαζί. Πολλά χρόνια μετά έμαθα απο την τότε συνάδελφο πως η προσωπική σχέση είταν αντιστρόφως ανάλογη απο την επαγγελματική, απομακρύνονταν συνεχώς και υπήρχε πάντα ένταση μεταξύ τους στο σπίτι, γιατί; Γιατί δεν υπήρχε τίποτε άλλο να συζητήσουν απο την δουλειά, όλες τους οι στιγμές ήταν εκεί, όλα τα κοινά που μοιραζόνταν είταν εκεί, όλες τους οι είκόνες απο εκεί. Οταν υπήρχε λίγος ελεύθερος χρόνος προτιμούσαν να τον περνάνε χώρια για να μπορούν ν'αλλάζουν παραστάσεις, να μην βλέπουν ο ένας τον άλλον, να έχουν να συζητήσουν κάτι διαφορετικό εκτός απο την δουλειά. Κράτησε πολλά χρόνια αυτή η σχέση, ίσως γιατί τελικά να είχαν αγαπηθεί, δεν μπόρεσε όμως ν' αντέξει γιατί μπλέχτηκαν τόσο η επαγγελματική με την προσωπική τους ζωή, που κατέληξαν να μην ξέρουν αν είταν μαζί μόνο για την δουλειά, γιατί είχαν φτιάξει μια ωραία ομάδα, που μπορούσε να λειτουργεί στην επαγγελματική τους ανάπτυξη αλλά έπνιγε την αγάπη και την καθημερινότητά τους μόλις έβγαιναν απο την πόρτα της δουλειάς τους.

Πρώτα κατέρευσε η κοινή ζωή, λίγο αργότερα και η επαγγελματική.

Θέλω να είμαι αισιόδοξη, υπήρχαν ζευγάρια που είδα να δημιουργούνται στην δουλειά που άντεξαν, σ'αυτές ήρθε πρώτη η κοινή ζωή και μετά η επαγγελματική, η πιο συνηθισμένη μορφή ήταν κάποια στιγμή ν'αλλάξει εργασία ο ένας απο τους δύο, ή να δουλεύανε σε τελείως διαφορετικά τμήματα με άλλο αντικείμενο, έτσι δεν περνούσαν όλες τις ώρες της ημέρας μαζί και υπήρχε και μια ανάγκη να βρίσκονται.

Πολλές φορές είναι η μόνη μας επιλογή να διαλέξουμε τον σύντροφό μας μέσα απο το εργασιακό μας περιβάλλον, όπως είπα και στην αρχή χρείαζεται πολύ μεγάλη προσπάθεια, να ξεχωρίζεις τον συνάδερφο απο τον σύντροφο, θέλει αγώνα να μην βαλτώσει η ζωή, να μην θυμώνεις στο σπίτι για κάτι που έγινε στην δουλειά και το ανάποδο.

Υπάρχουν βέβαια πολλά ζευγάρια που κατάφεραν να περάσουν όλη τους ζωή μοιραζόμενοι την δουλειά και την ζωή τους φτιάχνοντας μεγάλες οικογενειακές επιχειρήσεις, με συνοδοιπόρους στην εργασία και τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους.Εδώ βέβαια δεν υπάρχει το ανταγωνιστικό περιβάλλον της υπαλληλικής σχέσης, δεν υπάρχει ο κίνδυνος να μείνει κάποιος απο τους δύο άνεργος, να πάρει μια προαγωγή που θα μπορούσε να διεκδικήσει κι άλλος, να παρασυρθεί απο τον ανταγωνιστικό του χαρακτήρα.

Η ζωή γίνεται κάθε μέρα και πιο δύσκολη, η εργασία και η επιβίωση θα είναι πρώτος στόχος, πολλές φορές θα αφήνουμε πίσω την ανάγκη μας να φροντίζουμε και την προσωπική μας ευτυχία κι επιτυχία.

Πριν αποφασίστε να διαλέξτε τον σύντροφό σας μέσα στην δουλειά, πρέπει να προετοιμάστε τον εαυτό σας για έναν σημαντικό και δύσκολο δρόμο αντοχής, όταν είμαστε ερωτευμένοι το μόνο που θέλουμε είναι να βλέπουμε τον άλλον συνέχεια, το 24ωρο είναι λίγο, όταν αυτό το 24ωρο γίνει πραγματικότητα τα πράγματα δεν είναι τόσο ρομαντικά όσο ακούγονται.

Αν αντέχετε, όταν κλείνετε την πόρτα του γραφείου πίσω σας, κοιταχτείτε, κάνετε μια σιωπηρή συμφωνία να μην μιλήστε καθόλου για την δουλειά και βάλτε στα χείλη το χαμόγελο της σχέσης σας, της αγάπης σας, φερθείτε σαν να συναντηθήκατε τώρα και μοιραστείτε όχι τα νέα σας αλλά τα όνειρα σας, αυτά που έχετε για σας τους δύο.