To λευκό μακρύ φόρεμα... το νυφικό

Oι μεγάλοι σχεδιαστές μόδας δεν παραλείπουν να πείσουν όλες τις γυναίκες παγκοσμίως πως το must have ρούχο της ντουλάπας μας

είναι "το μικρό μαύρο φόρεμα". Και νομίζω πραγματικά πως οι περισσότερες έχουμε τουλάχιστον ένα καλό μαύρο φόρεμα στην ντουλάπα μας φρεσκοσιδερωμένο και ετοιμοπόλεμο για κάθε περίπτωση.

Το νυφικό μας ρούχο, απο την άλλη, δεν είναι σίγουρα ένα ρούχο που το αγοράζουμε σε μια στιγμή καταναλωτικής μανίας με το σκεπτικό «ας υπάρχει στην ντουλάπα αφού το πήρα σε πολύ καλύ τιμή και θα βρεθεί βρε αδερφέ κάποια στιγμή να το βάλω ».

Αυτό το μαγικό ρούχο που όλες ονειρευόμαστε να φορέσουμε μόνο μία φορά στη ζωή μας -και αυτή είναι και η δικαιολογία που χρησιμοποιούμε για το συνήθως ανεξήγητα υπερβολικό κόστος του, είναι το υπέρτατο, το υπέροχο, το one and only, φόρεμα που θα μετατρέψει το απλό κορίτσι της διπλανής πόρτας σε νεραϊδα του παραμυθιού,σε θεά του Ολύμπου,σε Χαϊντι Κλούμ της πασσαρέλας.

Αν ανήκετε στην Καθολική Εκκλησία τότε θα έχετε την ευκαιρία να δοκιμάσετε το πιο κοντινό σε νυφικό - άσπρο φόρεμα στην πρώτη σας μετάληψη που πολλές φορές μπορεί να είναι και μια small έκδοση ενος πραγματικού νυφικού με πέπλο.

Απο τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου το αγαπημένο μου χρώμα είταν πάντα το μαύρο. Πέρασα δε μια μεγάλη περίοδο που το ντύσιμό μου είταν total black.
O πατέρας μου πάντα με ρωτούσε με απορία τι χρώμα θα φορέσω οταν πεθάνει αλλά αυτό δεν με πτόησε και συνέχισα να κυκλοφορώ σαν νυχτεριδούλα, στην καλοντυμένη της έκδοση βέβαια.

Ποτέ δεν είχα ονειρευτεί τον εαυτό μου μέσα σ'ένα στολισμένο με κρύσταλλα swarovski, ολόλευκο, μακρύ φόρεμα, παρόλο που πάντα θεωρούσα τον εαυτό μου κορίτσι για σπίτι. Πάντα ήθελα ν'αποκτήσω μια μεγάλη οικογένεια, να βρώ κάποιον που θα μ'αγαπάει χωρίς όρια και θα τον αγαπάω κι εγώ το ίδιο, και θα ζήσουμε εμείς καλά και εσείς καλύτερα.

Η πρώτη κολητή παντρεύτηκε μόλις τελείωσαμε το σχολείο.
Σοκαρισμένες για την απόφασή της, αγοράσαμε άμεσα,Αύγουστο μήνα, ότι περιοδικό κυκλοφορούσε εκείνη την εποχή, Ελληνικό και ξένο και μαζευτήκαμε στην βεράντα του σπιτιού της για να διαλέξουμε νυφικό για την νύφη του Φθινοπώρου.

Οταν είσαι 18 χρονών λίγο πολύ ό,τι και να φορέσεις σου πάει,ξεχωρίσαμε λοιπόν καμμιά 30ριά νυφικά και πήραμε τους δρόμους και τους οίκους για να παραβρεθούμε στην κλασσική, κινηματογραφική, πρόβα νυφικού.

Η κολητή, ήταν ένα μικροκαμωμένο, γλυκό και λεπτό κορίτσι με μακρυά καστανά μαλλιά, καμμιά σχέση δηλαδή με τα δίμετρα, κατάξανθα,ανορεξικά μοντέλα των περιοδικών που διαφήμιζαν τις επιλογές που έχουμε εμείς οι θνητές για να ντυθούμε φθινοπωρινές νύφες.

Το σόκ είταν για όλες μας μεγάλο.

Κανένα απο τα τριάντα και βάλε νυφικά που είχαμε ξεχωρίσει δεν ταίριαζε στην φίλη μας.

Σαν σακί με πατάτες έμοιαζε η άμοιρη και σε μερικά απ'αυτά δεν φαινόταν κάν πίσω απο τους γιακάδες και τα φραμπαλά.

Για να κάνω μια μεγάλη ιστορία  μικρότερη, σε κάποια απο τις ατελείωτες , μέσα στην Αυγουστιάτικη ζέστη, βόλτες μας, βρεθήκαμε σ'ένα μικρό κατάστημα κρυμένο μακριά από τις επώνυμες μπουτικ γάμου.

Στην βιτρίνα του είχε ένα καταπληκτικό άσπρο με δαντέλα φορεματάκι, μακρύ και ρομαντικό.

Την συνέχεια την μαντεύουμε όλοι.

Μια πανέμορφη νύφη, μ'ένα πανέμορφο στεφανάκι από αληθινά λουλούδια ,που ,ειρίστω εν παρόδω, το φτιάξαμε μόνες μας όλες οι φίλες.

Σιγά-σιγά μεγαλώνοντας, όλες πήραν σειρά γάμου.
Εκείνη η πρώτη εμπειρία  μας είχε διδάξει κάτι που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας.

Αυτό το πολυπόθητο άσπρο φόρεμα, το ένα και μοναδικό, πρέπει να αντιπροσωπεύει εμάς, και όχι το μανεκέν στην φωτογραφία του περιοδικού και ΝΑΙ μπορεί να είναι ένα πανέμορφο άσπρο απλό φόρεμα, που θα το μετατρέψει σε μαγικό η ευτυχιά στα μάτια μας και στην καρδιά μας.

Και βέβαια,το μικρό μαύρο φόρεμα είτε είναι small είτε  xxxlarge παραμένει must έτσι κι αλλιώς για όλες μας !!!