καθημερινότητα

Πέρασε πολύ καιρός. Καθισμένη μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή, ρίχνοντας μια ματιά στα παλιά μου πόστ ένιωσα ξαφνικά σαν απλή επισκέπτρια. Κι όμως αυτό το blog το ξεκίνησα με τόσο ενθουσιασμό,τόση αγάπη....κι ακόμη το αγαπώ!

Την μεγάλη μου αγάπη για τον Γούντυ Άλλεν νομίζω πως ήδη την έχω εκφράσει μέσα στα κείμενά μου. Ποτέ δεν έχω χάσει ταινία του, ακόμη κι εκείνες τις πρώτες πρώτες που ήταν διάχυτη η νευρωτική του προσωπικότητα.

Ευτυχώς έχει μια καταπληκτική μέρα σήμερα, ιδανική για να τιμήσουμε την ιστορία μας, μια ιστορία που την κρατάμε σημαία μόνιμα και καθόμαστε στους φαρδείς καναπέδες μας, αναπολώντας ''περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαίς''.