Η θα παντρευόμασταν ή θα χωρίζαμε

Πριν καμιά 10ρια χρόνια ήρθε μια συνεργάτιδα μου, στρογγυλοκάθισε στο γραφείο μου και μου είπε πολύ σοβαρά....¨ παντρεύομαι¨.

Το ήξερα ήδη πως είχε ένα πολύ μακρύχρονο δεσμό, περίπου 6 ετών, και πως κάποια στιγμή το ΛΟΓΙΚΟ θα είταν να προχωρήσει τη σχέση στο επόμενο επίπεδο.

Δεν έχω υπογραμίσει τη λέξη λογικό κατά λάθος, αυτή η λέξη είναι το σημείο αναφοράς.

Αφού ξεμπλέξαμε με τα συγχαρητήρια, τις ημερομηνίες, τι νυφικό θέλει να φορέσει, ποιους έχουν αποφασίσει να καλέσουν, τι πάρτυ θα κάνουν και σε ποια εκκλησία θα γίνει το μυστήριο, τότε έκανα μια εύλογη κατά την ταπεινή μου γνώμη παρατήρηση, ¨καιρός είταν βρε παιδιά,τόσα χρόνια είστε μαζί¨.

Η συνέχεια είναι ο λόγο που γράφω αυτή τη στιγμή .

Η ατάκα μαγική ¨ κοίταξε δεν πήγαινε άλλο ή θα παντρευόμασταν ή θα χωρίζαμε¨.

Αν με διαβάζει κάποιος εκεί έξω μπορεί ν' αναγνωρίσει και τη δική του πανομοιότυπη ατάκα πριν πάρει τη μεγάλη απόφαση να παντρευτεί.

Όταν ο ύψιστος έφτιαχνε την Εύα από το πλευρό του Αδάμ, έχοντας ήδη το πρώτο μοντέλο έτοιμο, τελειοποίησε  το δεύτερο.
Έτσι πρόσθεσε στην γυναίκα χαρακτηριστικά που δεν έχουν οι άντρες.

Μας έφτιαξε λίγο πιο έξυπνες, πιο καπάτσες, πιο διορατικές και πιο ανθεκτικές.

Για να υπάρχει όμως ισορροπία μας στάμπαρε με μια ημερομηνία λήξης στην παραγωγική μας ικανότητα σε αντίθεση με τους άντρες που δεν λήγουν ποτέ κι ας παίρνουν καμμιά φορά ληγμένα.

Αυτό το γεγονός προκαλεί στις απανταχού γυναίκες ένα τρομακτικό άγχος σε σχέση με τον γάμο, που δεν είναι πραγματικό, έχει όμως πάλι να κάνει μ'αυτήν την λήξη που λέγαμε.
Νιώθουμε πάντα πως αν δεν καταφέρουμε να παντρευτούμε εγκαίρως μετά δεν θα είμαστε επιθυμητές από κανέναν άντρα, όχι γιατί δεν είμαστε αρκετά ωραίες ή σέξυ αλλά γιατί δεν θα μπορούμε να αναπαράγουμε το ανθρώπινο είδος.

Ναι.η επιστήμη τάχθηκε με το μέρος μας σ'αυτόν τον τομέα, τώρα μπορούμε να γινόμαστε σύγχρονες Σάρες και να έχουμε την επιλογή και την ευκαιρία να χαιρόμαστε την μητρότητα και μετά τα 50 ακόμη.

Αυτό όμως είναι κάτι που θα ήθελα να συζητήσω μαζί με όλους κάποια άλλη στιγμή.

Όταν λοιπόν μπαίνουμε σε μια σχέση στην αρχή δεν το σκεφτόμαστε καθόλου αυτό. Είμαστε ερωτευμένοι, γεμάτοι με ενέργεια να κατακτήσουμε και να κατακτηθούμε κι όνειρα πως ο άνθρωπος που έχουμε δίπλα μας μπορεί και να είναι ο ένας, η μια της ζωής μας.

Υπάρχει η πιθανότητα η σχέση μας να πάει καλά και μετά τον έρωτα να έρθει η αγάπη, ν' αρχίσουν να προστίθενται κι' άλλα συναισθήματα, ίσως μάλιστα να προχωρήσουμε και στην συμβίωση και όλα να δείχνουν πως ήρθαμε για να μείνουμε ο ένας στη ζωή του άλλου.

Ο χρόνος όμως δεν είναι πάντα καλός σύμμαχος, τις περισσότερες φορές ο χρόνος είναι συνώνυμος με την φθορά και την απομυθοποίηση.

Ξεκινώντας η γυναίκα μια σχέση στα 29 της, αν μείνει 6 χρόνια μέσα σ'αυτήν, θα γίνει 35 και η συνέχεια είναι απλή.

Πρέπει να προχωρήσει την σχέση στο επόμενο επίπεδο.

Και τότε αρχίζουν τα μικρά,ανώδυνα στην αρχή, καρφάκια στον σύντροφο ,που το ξέρει κι εκείνος πως η σχέση πρέπει ν'αλλάξει μορφή, δεν έχει ομως πάντα την ίδια μορφή στο μυαλό του.

Δεν θέλω ν'αδικήσω τους άντρες, πολλές φορές είναι εκείνοι που επιθυμούν τον γάμο περισσότερο απο τις γυναίκες.

Κακά τα ψέμματα όμως τον γάμο τον διεκδικούμε πρώτες εμείς.

Αν υπάρχουν και γκρίζες ζώνες στην σχέση, η συνήθεια, η βαριεστημάρα, ενίοτε τα κοινά κεκτημένα και ίσως και μια βαθιά αίσθηση οικειότητας, ο φόβος του αγνώστου και δεν αποκλείω και την αγάπη, θα μας σπρώξουν στην απόφαση ΓΑΜΟΣ ή ΧΩΡΙΣΜΟΣ.

Και μπορώ με σιγουριά να σας πω πως όταν σε μια επιλογή υπάρχει σαν δεύτερο εναλλακτικό το ¨χωρίζουμε¨ τότε μην περάσετε την σχέση σας στο άλλο επίπεδο, αυτό του γάμου.

Γιατί τότε ο χωρισμός είναι σιγουράκι και χωρίς το ή ενδιάμεσα και θα έρθει μετά το γάμο και ακόμη χειρότερα μετά κι από τα παιδιά και σ'αυτά δεν έχουμε δώσει ποτέ δύο εναλλακτικές λύσεις.