Ερωτικές επιστολές, ξεπερασμένες, όμορφες, ρομαντικές, αγαπημένες και παντοτινές
Maria Papa | July 8, 2010 - 1 year 30 weeks
in
«Γιατί ξανά καταφεύγω στη γραφή; Αγαπημένη μη με ρωτάς τόσο αδυσώπητα. Γιατί είν' αλήθεια πώς τίποτε δεν έχω να σου πω. Αλλά, τ' αγαπημένα χέρια σου, όπως και να 'ναι, θα δεχτούν το σημείωμα αυτό».
Τάδε, εγγράφως, έφη ο Γκαίτε σε μια απο τις ερωτικές επιστολές του.
Υπάρχουν δεκάδες συγγραφείς, ποιητές, μουσουργοί, ζωγράφοι, στοχαστές και πολιτικοί της ιστορίας που έχουν αφήσει εποχή με τις ερωτικές επιστολές που αντάλλασσαν με τις συζύγους ή τις ερωμένες τους.
Κάποτε, σε μια μετακόμιση της οικογένειας, ανακάλυψα μέσα σ' ένα κουτί γράμματα του πατέρα μου προς την γυναίκα της ζωής του- έτσι συνήθιζε ν' αποκαλεί την μαμά, και αντίστοιχα δικά της, γραμμένα μέσα στην περίοδο της ''μνηστείας'' τους, που τους χώριζαν τα 520 χιλιόμετρα της διαδρομής Θεσσαλονίκη-Αθήνας.
Πραγματικά με συγκίνησε ο έρωτας που ένιωθαν οι γονείς μου, η επιθυμία τους και η λαχτάρα τους να μοιραστούν την ζωή τους, να κάνουν παιδιά- τα υπέροχα αδέλφια, εγώ κι ο μικρός.
Είναι αλήθεια πως μερικές δεκαετίες πίσω- αρκετές μπορώ να πώ- η επικοινωνία είχε περιορισμένους τρόπους επιλογής, το τηλέφωνο-που τα μισά νοικοκυριά κάνανε μέχρι και 10 χρόνια μέχρι να καταφέρουν ν'αποκτήσουν- και τα γράμματα.
Σιγά- σιγά ο γραπτός λόγος έχασε την ουσία του, ξεχάσαμε να γράφουμε και ανακαλύψαμε καινούργιους τρόπους επικοινωνίας, μετά μπήκε στην ζωή μας το διαδίκτυο και αρχίσαμε να γνωριζόμαστε, ν'αγαπιώμαστε, ακόμη και να συνευρισκόμαστε μέσω e-mail, chat και facebook, ακόμη αρχίσαμε τα εκατοντάδες γραπτά μηνύματα μέσω των κινητών, ο γραπτός λόγος αποκατέστησε την φήμη του, ίσως όχι με την λυρικότητα και την γλωσσοπλαστική ομορφιά της προηγούμενης μορφής του, αλλά με συντμήσεις και greeklish, αυτήν την ακατανόητη γλώσσα.
Και οι ερωτευμένοι, αυτοί οι απανταχού επίκτητα και στιγμιαία ρομαντικοί, που βλέπουν μπροστά τους αστέρια και φεγγάρια, αυτοί που γίνονται περίγελος φίλων και γνωστών, που με κεράκια αναμμένα και ποτήρια σαμπάνιας γεμισμένα, προτείνουν στην αγαπημένη τους αγάπη για πάντα, οικογένεια και παιδιά, ακόμη κι αυτοί δεν γράφουν πια γράμματα, δεν αποτυπώνουν τα αισθήματά τους στο χαρτί, ίσως γιατί τα γραμμένα μένουν -δεν σβήνονται όπως τα sms- και μας φοβίζουν όταν ξαναδιαβάζουμε όλα εκείνα που κάποιον εμπνεύσαμε να καταγράψει, όταν μας διαβάζει κάποιος αυτά που νιώσαμε εμείς.
Στους καθολικούς γάμους κι όχι μόνο τα ζευγάρια γράφουν τους όρκους τους, στέκονται ο ένας απέναντι στον άλλον και μπροστά σε όλους τους καλεσμένους, εκδηλώνουν τα συναισθήματά τους, ορκίζονται πίστη, αγάπη, αφοσίωση, μεταφέρουν λόγια μεγάλων συγγραφέων, ερωτευμένων της αιωνιότητας και καταθέτουν την ψυχή τους στον σύζυγο, στην σύζυγο, στον σύντροφο, σφραγίζουν το συμβόλαιο της ζωής που θα ζήσουν μαζί.
Πριν φτάστε στην εκκλησία, το προηγούμενο- γεμάτο άγχος και προσμονή-βράδυ πάρτε μια κόλλα χαρτί -μην γράψτε στον υπολογιστή- και γράψτε ένα γράμμα στον άνθρωπο που την επόμενη μέρα θα γίνει συνοδοιπόρος σας στα καλά, στα δύσκολα, στα μεγάλα και τα μικρά.
Βάλτε το σ'ενα φάκελο και κρατήστε το κάπου κρυμμένο. Θα έρθει κάποια στιγμή μέσα στον γάμο σας που θα πρέπει ν' ανταλλάξτε αυτά τα γράμματα, για να θυμηθείτε όλα εκείνα που σας έφεραν κοντά, που ξέρετε μπορεί να σας ξαναφέρουν.
<< Κανένα εμπόδιο να ενωθούν πιστές καρδιές δεν θα δεχθώ./ Δεν είναι η αγάπη αυτή που αλλάζει με της τύχης τα γυρίσματα και με το κάθε σκούντημα πέφτει και χάνεται, όχι, είναι σημάδι προαιώνιο που ακλόνητο τις τρικυμίες αντικρύζει.>> Γ. Σαίξπηρ
Υ.Γ. Αναγνωρίζω πως σήμερα είμουν πολύ μελό. Εμπνεύστηκα απο μια πρόσφατη σχολική εργασία του γυιού μιας φίλης, το θέμα ήταν να γράψουν μια ερωτική επιστολή. Αν δεν βοηθούσαμε την κατάσταση, θα είχε παραδώσει τα προγνωστικά του τελικού του Μουντιάλ.Ενα νέο, πανέξυπνο παιδί που απλά ποτέ στη ζωή του δεν έγραψε γράμμα, πόσο μάλλον ερωτικό.
Comments
Post new comment