Διακοπές στην Κρήτη- Μέρος 2ο και τελευταίο

Οταν περνάς ωραία- έτσι τουλάχιστον λέγεται- ο χρόνος κυλάει γρηγορότερα. Τι κρίμα να μην είναι αλλιώς τα πράγματα, να πηγαίνουν σαν χελώνα οι δυσκολίες, οι άσχημες στιγμές και όταν θέλεις να κρατήσεις ακίνητη την μέρα, την φεγγαρόφωτη νύχτα, την παρέα με τις τσικουδιές και τους Κρητικούς μεζέδες, να γέλια και τις ήρεμες γλυκές βραδυές να μην λέει να τελειώσει ο χρόνος. Οι διακοπές μου στην Κρήτη τέλειωσαν, γύρω στις 7 σήμερα το πρωι έβαλα το κλειδί στην πόρτα του σπιτιού, άνοιξα τα παράθυρα και τις πόρτες, ν'αεριστεί ο χώρος, πότισα άμεσα τα λουλούδια που είχαν παραμείνει παραπονεμένα και διψασμένα, έβαλα αμέσως δυό-τρία πλυντήρια και κάθομαι να σας γράψω τώρα, απογευματάκι, με το μυαλό ακόμη εκεί, στους καινούργιους φίλους που έκανα, στους παλιούς που συνάντησα,στα υπέροχα Φαλάσσαρνα, με την απέραντη παραλία, τα μεγάλα κύματα, το καφεδάκι στα κιόσκια, την ξάπλα κάτω απο τις ομπρέλες και το απαραίτητο αστυνομικό βιπεράκι,για να ρίχνουμε καμμιά ματιά.

Λένε πως πολλοί άνθρωποι διαλέγουν να επισκέφτονται μέρη στα οποία έχουν ξαναπάει γιατί αυτό τους δημιουργεί μια αίσθηση ασφάλειας και οικειότητας που τελικά μας αρέσει. Η περιπέτεια, το άγνωστο, η εξερεύνηση, η αγάπη για ταλαιπωρία και προκλήσεις, ίσως να είναι χαρακτηριστικό των νεανικών χρόνων των περισσοτέρων απο εμάς.

Μια περιπέτεια την έζησα στην Κρήτη δεν μπορώ να πω. Ενα περίεργο τσίμπιμα απο άγνωστο ιπτάμενο όν, κατέληξε να μου προκαλέσει- για πρώτη φορά στη ζωή μου, το τονίζω- ένα οίδημα στο αριστερό μου χέρι σαν ελεφαντίαση. Νοσοκομείο, ορούς και κορτιζόνη και απαγόρευση του αλατιού και της ζάχαρης, εξαιτίας του φαρμάκου που χορηγήθηκε. Με λίγα λόγια, τέλος στα υπέροχα αλατισμένα, μικρά και τραγανά σαν πατατάκια, τηγανιτά γαυράκια, τέλος στα υπέροχα τηγανιτά και ζεστά σκαλτσουνάκια, περιχυμένα με μέλι της καταπληκτικής γυναίκας του καπετάν-Νικόλα στα Φαλάσσαρνα. Λοιπόν, θα πάτε στα Χανιά, θα επισκευτείτε την υπέροχη αυτή παραλία, θα παίξτε, θα κολυμπήσετε παρέα με τα κύμματα, θα πιείτε και κανένα φρέντο και φεύγοντας, δεν θα στρίψετε αριστερά προς Χανιά αλλά θα βγείτε δεξιά, θα προχωρήστε ευθεία στο μοναδικό δρόμο που υπάρχει, θα περάσετε απο τα  θερμοκήπια και θα καταλήξτε μπροστά στην ταβέρνα του καπετάν- Νικόλα. Μπροστά στο κύμα με τα ψαροκάϊκα, θα ζητήστε να σας φτιάξει μια κακαβιά- τώρα που ξέρετε μπορείτε να πάτε εκεί πριν το μπάνιο σας, να διαλέξτε τα ψάρια σας τα φρέσκα και να παραγγείλετε να σας περιμένει η πιο ωραία ψαρόσουπα που θα έχετε δοκιμάσει (εκτός της μαμάς μου). Αυτό το μαγαζί, πριν απο πολλά χρόνια μου το γνώρισε ένας Κρητικός φίλος και είμαι τόσο φάν που αν μου έδιναν ποσοστό για τους ανθρώπους που έχω πάει εκεί τώρα θα είμουν πλούσια ή στην καλύτερη περίπτωση θα έτρωγα πάντα τσάμπα σ'αυτό το μαγαζί. Ο,τι φάτε θα είναι φρέσκο, καλομαγειρεμένο, πατάτες τηγανιτές φρέσκες και τραγανές, θαλασσινά της μαγείας, ωραίο κρασάκι και αν αργείστε να φύγετε, ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα έτσι για επιδόρπιο, μαζί φυσικά με τα σκαλτσουνάκια!

Αυτά για το συγκεκριμένο, έχω κι άλλες μεγάλες αγάπες στα Χανιά, το Ταμάμ μέσα στην παλιά πόλη- εκεί θα φάτε Κρητική κουζίνα και λίγο Τούρκικη ( το συγκεκριμένο μαγαζί ήταν παλιά Τούρκικο χαμάμ), θεϊκό πουρέ μελιτζάνας, ωραία όλα, να μην σας τα λέω, αλλά δύσκολο να βρείτε τραπέζι μετά τις 8 το βράδυ, γι'αυτό οργανώστε το.

Για μπάνιο, φυσικά θα πάτε και στο Ελαφονήσι, θα βγείτε στον Περιφερειακό δρόμο και θα στρίψτε στην ταμπέλα για Καλουδιανά- δεν είναι απο τις μεγάλες προσοχή!. Απο εκεί θα σας πάει ο δρόμος μόνος του, έχει μια πολύ ωραία διαδρομή αλλά με στροφούλες, περνάτε μέσα απο όμορφα χωριουδάκια, θα σταματήστε στην σπηλιά της Αγίας Σοφίας- έχει σκαλοπατάκια αρκετά αλλά σας αποζημειώνει και αισίως θα δείτε μπροστά σας το Ελαφονήσι, με την ροζούλα άμμο και τα υπέροχα νερά. Αλλά, και τονίζω το αλλά, αν θέλετε να περάσετε καλά και να ευχαριστηθείτε, τότε θα κάνετε την θυσία να ξυπνήστε νωρίς και να είστε εκεί κατά τις δέκα το πρωί, ο κόσμος είναι άπειρος, κάτι σαν προσκήνημα και θα βρεθείτε να είστε κεφάλι με πόδια αγνώστου γερμανού τουρίστα, στην προσπάθειά σας να εξασφαλίστε μερικούς πόντους ελεύθερης άμμου για να βάλετε την πετσετούλα σας, αν αποφασίστε να πάτε μετά τις 12 το μεσημέρι.

Λοιπόν, έχω να πω πολλά, μου αρέσουν τόσα πράγματα που δεν θα γεμίσω κι όλες τις σελίδες του weddingblog με την Κρήτη, μερικά ακόμη πραγματάκια, τα 2 λούξ για καφέ και ταβλάκι στο Παλιό λιμάνι αλλά απο δεξιά μεριά, ψάξτε για ταβερνάκια και μεζεδοπωλειά απο την μέσα μεριά του λιμανιού- λιγότερο τουριστικά και πιο γραφικά, κρατήστε μερικά λεφτουδάκια και όρεξη θαλασσινή για το μέρος που η αύρα του εμένα προσωπικά με κρατάει σκλάβα είτε είμαι στην Κρήτη είτε όχι, στα παλιά βυρσοδεψεία, στην υπέροχη Χαλέπα, δείπνο δίπλα στο κύμα του μικρού κολπίσκου, με αεράκι και την παρέα σας, μην χάστε την εμπειρία απο το Θαλασσινό Αγέρι.Αυτά, σύντομα θα γυρίσω στα περι γάμου θέματα γιατί έρχεται φθινόπωρο και δεν προλαβαίνουμε να τα πούμε όλα.

Υ.Γ. Διαβάστε και το πρώτο μέρος του αφιερώματός μου στις διακοπές στην Κρήτη για περισσότερα.