Διακοπές στην Κρήτη-Μέρος 1ο

Είμαι σε διακοπές και μάλιστα στην Κρήτη, δεν σας ξεχνάω όμως. Γράφω όταν έχει σήμα το διαδίκτυο-πράγμα πολύ δύσκολο πιστέψτε με- και συγχρόνως απολαμβάνω αυτό το νησί, που για μένα είναι λίγο μοιραίος τόπος.

Σκέφτηκα πως είναι μια ωραία ευκαιρία να το παίξω ταξιδιωτικός οδηγός για όσους βρίσκονται ήδη στο νησί ή σκοπεύουν να το επισκευτούν.

Είμαι στα Ραπανιανά, μεταξύ του πολύβοου Πλατανιά και του Καστελίου, φυσικά στον Νομό Χανίων, έχω κόλλημα με το μέρος, χωρίς να θέλω να υποτιμήσω τις άλλες ομορφιές του νησιού. Σήμερα είχα μια δύσκολη αλλά υπέροχη σε εικόνες κι όχι μόνο μέρα. Κάναμε μια μικρή εκδρομή στη χώρα των Σφακιών κι απο εκεί με το καραβάκι στην παραλία την Αγίας Ρουμέλης, υπέροχη παραλία και για τους τολμηρούς η αρχή ή το τέλος του φαραγγιού της Σαμαριάς, μια απίστευτη εμπειρία για όσους αντέχουν το οκτάωρο περπάτημα -για την ακρίβεια σκαρφάλωμα- για να φτάσουν στον Ομαλό, ή να ξεκινήσουν απο εκεί και να καταλήξουν στην μικρή υπέροχη παραλία και να πέσουν με τα ρούχα μέσα στα κρυστάλλiνα νερά. Το είχα διασχίσει στα 20, είταν μαγικά αλλά τώρα πια προτιμώ να ζώ με τις αναμνήσεις απο το να το ξανατολμήσω.

Το καταπληκτικό είναι πως μένω σε ένα υπέροχο συγκρότημα με σουίτες, βλέπω την θάλασσα, έχει απίστευτη ησυχία, αξιοπρεπέστατο περιβάλλον, είναι πεντακάθαρα και το βράδυ ακούς μόνο τα τζιτζίκια και τους ήχους της νύχτας. Η νυχτερινή ζωή σ'αυτό το μέρος είναι ανύπαρκτη, αλλά σε περίπου 10 λεπτά γίνεται ο χαμός της διασκέδασης στον Πλατανιά, αυτά για τους νεότερους ή για τα ζευγάρια που δεν έχουν μικρά παιδάκια.

Τήν πρώτη μέρα που έφτασα εδώ, πήγαμε στο κοντινό χωριό Κολυμπάρι για φαγητό, μικρό υπέροχο ψαροχώρι, έφαγα υπέροχο μικρό μαριδάκι, υπέροχα τηγανισμένο, ψητό φρέσκο ψάρι, γεμιστούς κολοκυθοανθούς- το τρώνε αυτό στην Κρήτη- σταμναγκάθι, καταπληκτικές τηγανιτές πατάτες- φρέσκες εννοείται- κι όλα αυτά στην ταβέρνα Αρτζεντίνα- ο τίτλος με μπέρδεψε στην αρχή, με παρέπεμψε σε μπριζολάδικο- αλλά μας αποζημίωσε το φιλικό περιβάλλον, το πολύ καλό χύμα κρασί, το φαγητό και η θέα του μικρού λιμανιού με τα ψαροκάϊκα αραγμένα το ένα δίπλα στο άλλο.

Πήγαμε και στον Μύλο του Κερατά- φημισμένο εστιατόριο στον Πλατανιά- εκεί οπου κάποτε είχα φάει το καλύτερο φαγητό ever. Μια απογοήτευση την πήρα, ψέμματα να μην πώ.Το φαγητό δεν το λές κακό αλλά δυστυχώς -έμαθα απο έγγυρη πηγή- τον καταπληκτικό του σέφ τον έκλεψε ένα εστιατόριο της Αθήνας για να γνωρίσει την Κρητική κουζίνα στους Αθηναίους, έτσι στην Κρήτη χάσαμε την ευκαιρία να δοκιμάζουμε τα υπέροχα πιάτα του. Αξιοπρεπές το φαί, θέλαμε όμως να φάμε κρητικό πιλάφι- το οποίο είναι υπέροχο-το γνωστό γαμοπίλαφο και υπήρχε ώρα σερβιρίσματος του συγκεκριμένου πιάτου. Ετσι να ξέρετε πως αν θελήστε να το δοκιμάσετε στο συγκεκριμένο μαγαζί ,σερβίρεται μετά τις 10 και μισή το βράδυ, κουφό;

Λοιπόν πάω για μια μικρή σιέστα και απο αύριο θ'αρχίσω με τις παραλίες, θα συνεχίσω με τα ορεινά χωριά και φυσικά με την πόλη των Χανίων για γεύσεις και ψώνια.

Υ.Γ. Οι διακοπές στην Κρήτη έχουν και δεύτερο μέρος με περισσότερα για φαϊ και μπάνιο