Γάμος και βάπτιση στην Θεσσαλονίκη!

Σε γάμο είμουνα, έλειψα ξανά, στην Μακεδονία, την μισή μου την πατρίδα- είναι η μητέρα από εκεί- και μάζεψα υλικό.

Γάμος και βάπτιση μαζί, το ήξερα, το άκουγα αλλά να παραβρεθώ και να έχω προσωπική άποψη, τώρα ήταν η παρθενική μου.

Νομίζω πως μετά κι αυτήν την εμπειρία είμαι πια μια μικρή γκουρού-μου μένουν ακόμη κάποια είδη γάμων και βαπτίσεων για να χαρακτηριστώ grand master του είδους.

Τα φωτογράφισα όλα, στολισμούς, μπομπονιέρες, προσκλητήρια, λαμπάδες, ανθοδέσμη, χώρο δεξίωσης, όλα για να σας δώσω ιδέες, να κουτσομπολέψω παραλειπόμενα και τέτοια.

Πριν όμως τα κάνω όλα αυτά, έχω να πω πως ωραία είναι να κάνεις δύο μυστήρια μαζί αλλά δεν τα ευχαριστιέσαι το ίδιο όπως όταν είναι μόνο γάμος ή μόνο βάπτιση, είναι λίγο φύγε εσύ έλα εσύ η κατάσταση, πιο βιαστικά, λιγότερο συναίσθημα θαρρείς και για το ζευγάρι αλλά και για τους γονείς και τους καλεσμένους. Τέλος πάντων απο πλευράς εξόδων είναι 2 σε ένα και τέλος.

Αυτό που θεώρησα πιο σημαντικό για να το μοιραστώ μαζί σας όμως δεν είναι τα κουφέτα και τα λουλούδια, το συγκεκριμένο ζευγάρι ανήκει στον στενό φιλικό μου κύκλο και μπόρεσα να συζητήσω μαζί τους λίγο περισσότερο- είναι το "επαγγελματικό" ενδιαφέρον.

Τα παιδιά είχαν ανάγκη από χρήματα, το οικογενειακό περιβάλλον-θείοι, θείες και δευτεροξάδερφα- αρκετά εύπορο, πρόσθεσαν στο προσκλητήριο και ένα λογαριασμό τράπεζας για ''καταθέσεις-δώρα'',  με την μητέρα του γαμπρού- η καλύτερη φίλη της μαμάς μου απο την παιδική τους ηλικία- να διαφωνεί κάθετα με αυτήν την κίνηση. Για την ιστορία να πω πως τα παιδιά είταν ήδη παντρεμένα με πολιτικό γάμο λόγω της εγκυμοσύνης, έχουν ήδη φτιάξει το σπίτι τους και δεν χρειαζόταν άλλα βάζα.

Στην κουβέντα μας διαπίστωσα την απογοήτευσή τους που κανείς δεν ανταποκρίθηκε στην πρόσκλησή τους να μην γεμίσουν δώρα τυποποιημένα κι έτσι βρέθηκαν με κρύσταλλα και πορσελάνες ακριβές μέν αλλά περιττές δέ.

Καταλαβαίνοντας την αγωνία δύο νέων παιδιών που ξεκινάνε την ζωή τους τρείς αντί δύο, που θέλουν να γιορτάσουν την καινούργια αυτή αρχή με τους φίλους και τους συγγενείς τους, που είναι υπάλληλοι και οι δύο, στην σημερινή εποχή που τα πράγματα συνεχώς δυσκολεύουν, συνηγορώ πως έστω και τα μικροποσά θα τους είταν πλέον χρησιμότερα των κρυστάλλινων ποτηριών. Είναι δίκοπο μαχαίρι όμως το να ξοδεύεις όλες σου τις οικονομίες- δεν θέλανε βοήθεια απο τις χήρες μητέρες τους- προσδοκώντας να μαζέψεις λεφτά απο τα δώρα. Κάποιοι το έχουν σε κακό να δίνουν λεφτά, κάποιοι ντρέπονται να φαίνεται σε ένα καταθετικό λογαριασμό το 20ευρο που μπορούν να διαθέσουν.

Μπορώ να συμβουλέψω τους καλεσμένους, ειδικά τους κοντινούς προς τα νεόνυμφα ζευγάρια, να συνεννοούνται με το ζευγάρι για τις ανάγκες του και μετά ν'αποφασίζουν, είναι αλήθεια χρήσιμο στην κρίση που περνάμε να συνδράμουμε τους αγαπημένους μας όπως μπορούμε ο καθένας, η αγάπη και το ενδιαφέρον άλλωστε δεν μετριέται σε 100ευρα ή 50ευρα, κάθε κατάθεση αγάπης έχει την δική της αξία, τουλάχιστον αυτό μου δήλωσε το νέο ζευγάρι που θα αποπληρώνει το γλέντι και τα περιφεριακά του γάμου και της βάπτισης για μερικά χρονάκια.

Σας ετοιμάζω τις φωτογραφίες για προσεχώς, να ζήσουν τα παιδιά κι ο μικρός τους Παύλος- Φίλιππος.

Υ.Γ. Ξέχασα να πώ πως το ηλιοτρόπιο είταν το θέμα του γαμήλιου στολισμού.