αγάπη

Είχα σκοπό να γράψω για την διαδικασία του δεύτερου γάμου-μετά τα πράγματα γίνονται πιο εύκολα- και για κάποιον λόγο δεν μου έβγαινε. Χρειαζόμουν φαίνεται λίγο σπρώξιμο και αυτό ήρθε μετά απο την δήλωση φίλης της φίλης μου για την απόφασή της να προχωρήσει σε δεύτερο γάμο.

Χθές ο μικρός μου βαφτισιμιός είχε την καθιερωμένη γιορτή για το τέλος της σχολικής χρονιάς, τα μικρά των παιδικών σταθμών της Ν.Ερυθραίας ετοίμασαν μια εκπληκτική παράσταση, με θέμα την παγκοσμιοποίηση αλλά και την διαφορετικότητα των λαών.

Σήμερα το απόγευμα έλαβα το εξής μήνυμα:Σας καλούμε να παραβρεθείτε στο κοκτέϊλ πάρτυ που οργανώνουμε για να γιορτάσουμε τα 40α γενέθλια της μαμάς και τις 40 μέρες ζωής του γυιού της.

Τις ημέρες των γιορτών πολλοί ανθρωποι βρίσκουν ευκαιρία να οργανώσουν μια οικογενειακή συγκέντρωση, να ενωθούν με τις οικογένειές τους που είτε ζούν μακριά είτε λόγω του φόρτου της καθημερινότητας δεν έχουν την δυνατότητα να συναντιούνται.

Η ευχή για τις μέρες που περνάμε είναι Καλή Ανάσταση. Μια ευχή που στις μέρες μας είναι και αναπάντεχα επίκαιρη. Κάθε χρόνο προσδοκάμε να ζήσουμε την μεγαλύτερη στιγμή της θρησκείας του Χριστιανισμού, την αποθέωση του θεανθρώπου, την κάθαρση και την αγάπη σ'όλο της το μεγαλείο.

Το διάβασα σε πολλά sites, είδα δημοσιευμένη φωτογραφία και δεν μπόρεσα να νιώσω κανένα άλλο συναίσθημα πέρα απο απέραντη θλίψη.

Πριν μερικά χρόνια αποχαιρέτησα τον αγαπημένο μου πατέρα που έφυγε απο κοντά μας ένα ξημέρωμα Σαββάτου. Προσπάθησα πολλές φορές απο τότε να συνηθίσω στην ιδέα της απουσίας του, να μην τον σκέπτομαι και να μην αναζητώ την ανοιχτή του αγκαλιά σε κάθε δύσκολη και στενόχωρη στιγμή της ζωής μου.

Είμαι περήφανη νονά τριών αγοριών και δύο υπέροχων κοριτσιών. Είναι αλήθεια πως παρόλο που δεν απέκτησα δικά μου παιδιά, νίωθω σαν πολύτεκνη μητέρα με τις υποχρεώσεις και τις αγωνίες μου, με την χαρά και την αγάπη μου γι'αυτά τα παιδιά που θεωρούνται πνευματικά μου τέκνα.

Δεν είναι στο στύλ μου ν' ασχολούμαι με celebrities  της Ελληνικής showbiz, δεν θεωρώ όμως κακό το να μπορείς ν'αλλάζεις γνώμη για κάποιο πρόσωπο που δεν είχες και την καλύτερη γνώμη γι'αυτό.

Θέλω να μιλήσω για ένα θέμα που ξέρω πως πολλές φορές δημιουργεί αντιπαραθέσεις ακόμη και μεταξύ αγαπημένων φίλων, ένα ζήτημα που πολλοί απο εμάς το αντιμετωπίζουμε με σκεπτικισμό, με καχυποψία και αρκετά συχνά με διάθεση κριτικής.

''Οταν είμουν μικρός, πίστευα πως είχα την μαγική δύναμη ν'αλλάζω τα χρώματα στα φανάρια των δρόμων.

Οταν οι γονείς μου αποφάσισαν να χωρίσουν, διαπραγματεύτηκα με τον Θεό την μαγική μου δύναμη αρκεί να έμεναν μαζί.

Σε πείσμα του μάρκετινγκ αποφάσισα χθές να μην ασχοληθώ με την 14η Φεβρουαρίου.

Δεν μου αρέσουν οι γιορτές κονσέρβες, πιστεύω ότι πρέπει τα συναισθήματά μας να τα δείχνουμε κάθε μέρα, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες και με κάθε ευκαιρία.

Είναι μια παλιά, πολύ παλιά ιστορία αυτή. Εχουν γραφτεί σοβαρά, έχουν γραφτεί δραματικά, έχουν γραφτεί εκατοντάδες κωμωδίες, όλα βασισμένα σ'αυτήν την μοιραία σχέση της νύφης και της πεθεράς.

Ανήκω κατα βάση στις παραδοσιακές γυναίκες, με την έννοια πως δεν είμαι ποτέ αρνητική στά ήθη και τα έθιμα του λαού μας- και όχι μόνο- μάλιστα πολλά απο αυτά τ'ακολουθώ μ'ευλάβεια.

Είναι γεγονός πως όταν μιλάμε για γάμο στο μυαλό μας δημιουργείται η εικόνα μιας νύφης.Ολα γυρίζουν γύρω απο την νύφη, περιστρέφονται γύρω απο την δική της εικόνα και τα δικά της θέλω.

Το ταξίδι αυτό, που θα πάμε (αντάμα),

Πήραμε την μεγάλη απόφαση να προχωρήσουμε «είς γάμου κοινωνία».

Δεν έχει τόση μεγάλη σημασία το κίνητρο που μας οδήγησε σ’ αυτήν την απόφαση, το παρασκήνιο, ή τέλος πάντων οι βαθιές μας σκέψεις. Είναι όμως προφανές σ’ όσους θα παραβρεθούν σ’αυτή την εκδήλωση κι’ας μην το πιστεύουμε .

Η κοινωνική κριτική –αλλιώς κουτσομπολιό- είναι must και στους γάμους  (ιδιαίτερα σ’ αυτούς) και στις κηδείες και γενικά σε κάθε περίσταση που ο καθένας απο εμάς αποφασίζει να εκτεθεί στο κοινό..